Πίσω από τις θριαμβευτικές ανακοινώσεις περί «μεταρρυθμίσεων» και «αναβάθμισης», οι Ένοπλες Δυνάμεις βιώνουν μια από τις σοβαρότερες κρίσεις της μεταπολιτευτικής περιόδου. Οι στρατιωτικές σχολές αδειάζουν, οι βάσεις εισαγωγής καταρρέουν και το έμπειρο προσωπικό εγκαταλείπει μαζικά. Οι αριθμοί δεν επιδέχονται ωραιοποίηση – αποδομούν πλήρως το αφήγημα της «νέας εποχής».
Στο Πολεμικό Ναυτικό, η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Μέσα σε μόλις τρία χρόνια, οι παραιτήσεις ισοδυναμούν με ολόκληρη δεκαετία αποχωρήσεων του παρελθόντος. Και δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά ή για «εξαιρέσεις». Παραιτούνται απόφοιτοι στρατιωτικών σχολών, υπαξιωματικοί και αξιωματικοί με κρίσιμη επιχειρησιακή εμπειρία, ακόμη και στελέχη του Υγειονομικού Σώματος. Δηλαδή, φεύγουν αυτοί που κρατούν όρθιο το σύστημα.
Την ίδια στιγμή, το κράτος συνεχίζει να επενδύει εκατομμύρια στην εκπαίδευση στελεχών που τελικά εξαναγκάζονται να αποχωρήσουν, συχνά πληρώνοντας και αποζημίωση. Πρόκειται για μια διπλή σπατάλη: οικονομική και επιχειρησιακή. Το ανθρώπινο κεφάλαιο αποψιλώνεται, χωρίς σχέδιο αντικατάστασης και χωρίς σοβαρή συζήτηση για τις αιτίες.
Οι συνέπειες είναι πλέον ορατές και στην κοινωνία. Οι νέοι γυρίζουν την πλάτη στις στρατιωτικές σχολές, όχι από ιδεολογική απόσταση, αλλά από ρεαλισμό. Βλέπουν τις συνθήκες υπηρεσίας, τις χαμηλές αποδοχές, την επαγγελματική στασιμότητα και την έλλειψη προοπτικής. Όταν οι ίδιες οι Ένοπλες Δυνάμεις «ψηφίζονται» αρνητικά από τα στελέχη τους, κανένα επικοινωνιακό σποτ δεν μπορεί να αντιστρέψει το κλίμα.
Οι κενές θέσεις και οι χαμηλές βάσεις δεν είναι απλώς ένα εκπαιδευτικό πρόβλημα. Είναι καμπανάκι εθνικής σημασίας. Χωρίς προσωπικό υψηλής κατάρτισης και χωρίς εμπιστοσύνη στο σύστημα, η επιχειρησιακή ετοιμότητα τίθεται υπό αμφισβήτηση. Κι όμως, η πολιτική ηγεσία επιμένει στη σιωπή ή στην αυτοεπιβεβαίωση, αρνούμενη να αναλάβει την ευθύνη.
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: χωρίς ουσιαστική ενίσχυση των στελεχών, χωρίς πραγματική μέριμνα για τις συνθήκες ζωής και εργασίας και χωρίς εγκατάλειψη των επικοινωνιακών αυταπατών, η κρίση θα βαθύνει. Και τότε, το κόστος δεν θα αποτυπώνεται μόνο σε στατιστικούς πίνακες, αλλά σε πραγματικές δυνατότητες άμυνας της χώρας
Πηγή: VoiceNews.gr
