Οι αποκαλύψεις για τον Παλαιστίνιο με πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα και η δολοφονία της Ουκρανής στην Αμερική δείχνουν το ίδιο πρόβλημα: αρχές που αφήνουν εγκληματίες να ξαναχτυπήσουν. Και δεν μπορεί κανείς παρά να θυμηθεί τον Adam Smith που έλεγε: Ο οίκτος στον ένοχο είναι βαρβαρότητα στον αθώο.
Σοκ προκαλούν οι αποκαλύψεις για τον Παλαιστίνιο με πολιτικό άσυλο, ο οποίος μέσα σε μία ημέρα στο Αιγάλεω επιτέθηκε σεξουαλικά σε δύο ανήλικα κορίτσια και μια 58χρονη γυναίκα. Ο άνδρας είχε ήδη κατηγορηθεί για εμπρησμούς στον Υμηττό τον Σεπτέμβριο και παλαιότερα είχε συλληφθεί για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Παρά το βαρύ του παρελθόν, αφέθηκε ελεύθερος τον Μάιο του 2025 με περιοριστικούς όρους να εμφανίζεται σε αστυνομικό τμήμα κάθε μήνα.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι πώς ένα τέτοιο προφίλ εγκληματία βρέθηκε ξανά ελεύθερο στον δρόμο, για να επιτεθεί σε ανυπεράσπιστες γυναίκες και παιδιά. Οι ευθύνες των αρχών είναι πλέον ανοιχτά στο μικροσκόπιο. Και συγκεκριμένα οι ευθύνες αυτών που αποφάσισαν ότι πρέπει να μείνει στην χώρα, είτε δινοντάς του άσυλο, είτε αυτό το χαρτάκι με το οποίο του επιτρέπεται να κυκλοφορεί. Οι ευθύνες του δικαστή που αποφάσισε ότι του πρέπει να κυκλοφορεί ελεύθερος αφού είχε μαχαιρώσει έναν άλλο τύπο.
Την ίδια στιγμή, στις ΗΠΑ, η υπόθεση της Ουκρανής γυναίκας που δολοφονήθηκε σε τρένο αποκαλύπτει ένα ανάλογο μοτίβο αδιαφορίας. Ο δράστης είχε επίσης βαρύ ποινικό μητρώο, με επιθέσεις και βίαιη συμπεριφορά στο παρελθόν, αλλά βρέθηκε ελεύθερος χάρη σε δικαστικές αποφάσεις που τον άφησαν να κυκλοφορεί ανενόχλητος. Το αποτέλεσμα ήταν να αφαιρεθεί η ζωή μιας αθώας γυναίκας σε δημόσιο χώρο, μπροστά σε δεκάδες επιβάτες.
Είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, το μοτίβο είναι ίδιο: εγκληματίες με βεβαρυμένο παρελθόν αφήνονται ελεύθεροι, οι περιοριστικοί όροι δεν αποτρέπουν νέα εγκλήματα, και το σύστημα αποτυγχάνει να προστατεύσει τους πολίτες. Οι αρχές, αντί να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, δείχνουν μια ανεξήγητη ανοχή που κοστίζει ζωές και ασφάλεια.
Η περίπτωση του Παλαιστίνιου στην Ελλάδα και του δράστη στις ΗΠΑ δεν είναι απλώς δύο τραγωδίες σε διαφορετικές χώρες. Είναι ο καθρέφτης ενός συστήματος που προτιμά να ελαφρύνει τις ποινές ή να αδιαφορεί, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Και οι συνέπειες αυτές είναι βαριές: καμένα βουνά, κατεστραμμένες ζωές, δολοφονίες αθώων.
Πηγή: VoiceNews.gr
