Με αφορμή το κλεισιμο των υποκαταστηματων των ΕΛΤΑ και τη δικαιολογία της ζημίας με ην οποία επιβάρυναν τον οργανισμό , είναι εύλογο να ανατρέχουμε σε συμβάσεις και κάθε πηγή που θα μας πείσει ότι όντως είναι έτσι τα πράγματα. Ήδη σε προηγούμενο άρθρο αναδείξαμε ότι η εταιρεία δεν έχει την εικόνα που της αποδίδει η κυβέρνηση.
Αποδείξαμε και κάτι παραπάνω : ότι μείωσε τις ζημιες της κατά πολύ, ότι έχει αξιόλογο μερίδιο στην αγορά και πως σημειώνει αν όχι τάση ανάκαμψης τουλάχιστον σταθεροποίησης.
Το φυσικό επακόλουθο θα ήταν όχι μόνο να ενισχύσει το δίκτυο της αλλά να εξαγοράζει και μικρότερες εταιρείες.
Ας δεχθούμε όμως , ότι η κατάσταση δεν είναι ικανοποιητική. Και ας σταθούμε, στο σημείο εκείνο που και πάλι έχει αναλυθεί και είναι η ενοικίαση νέων γραφείων.
<<Η ιστορία της αξιοποίησης των 82 ακινήτων συνολικής αξίας 120.000.000 ευρώ που έχουν στην κατοχή τους τα ΕΛΤΑ έχει ξεκινήσει από το 2019.
Από εκείνη την περίοδο και μετέπειτα συχνά πυκνά επανερχόταν το θέμα στα ΜΜΕ , και μάλιστα αναδεικνυόταν ως η μοναδική λύση εξυγίανσης του οργανισμού>>
Είναι πραγματικά σκανδαλώδες όλο αυτό, ειδικά όταν ανατρέχοντας στο αρχείο της Διαδικτυακής Πύλης Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων, ανακαλύπτουμε ότι στις 11 Σεπτεμβρίου 2025 , τα ΕΛΤΑ ολοκλήρωσαν τη σύμβαση υπ’ αριθμ7164/2025 με τις εταιρείες Alpha Real Estate Services Ανώνυμη Εταιρεία και Ernst & Young , με σκοπό την διαχείριση του χαρτοφυλακιου των ακινήτων τους.
Τελικά η σανίδα σωτηρίας ήταν να ακούμε ασάφειες για κερδοφορίες και ζημιές στα 240 υποκαταστήματα που κλείνουν αλλά όχι για το σύνολο των οικονομικών του οργανισμού.
Δηλαδή τα ΕΛΤΑ που διαθέτουν ακίνητα και όπως περιγράφεται στη σύμβαση αυτή η οποία θα ολοκληρωθεί το 2027 εκτός και αν παραταθεί , σκόπευαν να επανεξετάσουν τον όλο το φάκελο των ιδιοκτησιών τους και να προβούν σε πωλήσεις, ανταλλαγές, αλλαγές μισθωμάτων κλπ.
Στην πρώτη φάση του έργου και αυτό είναι το εντυπωσιακό αναγράφεται μια βιασύνη εκ μέρους της διοίκησης, δεδομένου ότι θέλει η αποτύπωση και αξιολόγηση της περιουσίας να γίνει σε διάστημα ενός μηνός από την σύναψη της σύμβασης.
Στη συνέχεια θα ακολουθήσει ο σρατηγικος σχεδιασμός της Αξιοποίησης και τέλος το στρατηγικό σχέδιο και η Δημοπράτηση.
Σας παραθέτουμε και μια εικόνα της οικονομικής προσφοράς για την Ernst & Young και όπως θα δείτε κάθε επιτυχές “κλείσιμο” συνοδεύεται και από μπόνους.
Τα δικά μας ερωτήματα είναι απλά: Εάν ένας οργανισμός κρίνει ότι μερικά τμήματά του είναι παθητικά. Γιατί δεν κάνει ένα στρατηγικό σχέδιο να τα ενδυναμώσει;
Γιατί δεν καλεί ένα Σύμβουλο να τον πληρώσει και να του υποδείξει πώς γινεται αυτή η ενδυνάμωση;
Γιατί από ότι βλέπουμε υπάρχει έντονη διάθεση να πληρωθούν έτσι ώστε να εκποιηθούν ή να παραχωρηθούν ακίνητα με αδιαφανείς όρους, αλλά όχι να τους υποδείξουν πως μπορούν οι ίδιοι να επενδύσουν σε αυτα . Εκτός και αν είναι όλα τμήμα μιας ευρύτερης συμφωνίας …
Πηγή: ο Ανταποκριτής
