Σε μια απομονωμένη νησίδα 17.000 στρεμμάτων στον Έβρο, περίπου 150 άγρια άλογα δίνουν καθημερινά έναν σκληρό αγώνα επιβίωσης. Ο ποταμός έχει υποστεί έντονη υφαλμύρωση, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει διαθέσιμο γλυκό νερό, ενώ η πολιτεία σιωπά και δεν παρεμβαίνει ουσιαστικά για τη διάσωση των ζώων.
Εδώ και πάνω από έξι εβδομάδες, η φροντίδα των αλόγων έχει αφεθεί αποκλειστικά στους ώμους τριών τοπικών φορέων: του Συλλόγου «Αινήσιο Δέλτα», του Δήμου Αλεξανδρούπολης και του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ). Με δικά τους μέσα, μεταφέρουν καθημερινά νερό και τροφή, σε μια τιτάνια προσπάθεια να προλάβουν τα χειρότερα.
Την ίδια στιγμή, το κράτος, παρά τις εκκλήσεις και τη σοβαρότητα της οικολογικής κρίσης, αρκείται σε αποσπασματικές ενέργειες, χωρίς σχέδιο και χωρίς ταχύτητα. Οι εικόνες από τη νησίδα είναι εφιαλτικές: εξαντλημένα ζώα, αποστεωμένα σώματα, θλιμμένα μάτια που αντικρίζουν τη σιωπή των υπευθύνων.
«Έχουμε τοποθετήσει την τροφή κοντά στις ποτίστρες ώστε να αποφύγουμε τις μετακινήσεις των ζώων σε απόσταση 12 χιλιομέτρων για να βρουν τροφή στα χαμηλότερα σημεία της νησίδας», εξηγεί ο πρόεδρος του Συλλόγου, Νίκος Μουσουνάκης. «Παράλληλα, προσπαθούμε να αποκαταστήσουμε τις υποδομές που επέτρεπαν την αποθήκευση νερού κατά τους χειμερινούς μήνες, ώστε να μην απαιτείται κάθε φορά η δική μας παρέμβαση».
Η τραγωδία των άγριων αλόγων στον Έβρο δεν είναι μόνο μια ιστορία εγκατάλειψης, είναι ένα κάτοπτρο της ανεπάρκειας του κρατικού μηχανισμού απέναντι στην προστασία της φύσης. Μια υπενθύμιση ότι, ακόμη και στις πιο κρίσιμες περιστάσεις, η αδράνεια μπορεί να σκοτώνει.
Πηγή: VoiceNews.gr
