Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε σκηνικό επαναλαμβανόμενων πυρκαγιών σε εργοστάσια και μονάδες ανακύκλωσης, φαινόμενο που όχι μόνο γεννά ερωτήματα, αλλά αναδεικνύει και ένα ενδεχόμενο οργανωμένο σκάνδαλο. Από το 2020 και μετά έχουν καταγραφεί δεκάδες περιστατικά, με αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 2025, όταν οι φωτιές σε τέτοιες εγκαταστάσεις πήραν διαστάσεις πραγματικής επιδημίας.
Η συχνότητα και οι συνθήκες υπό τις οποίες ξεσπούν χαρακτηρίζονται πλέον «περίεργες». Δεν μιλάμε για μεμονωμένα συμβάντα, αλλά για μια σειρά περιστατικών που συνθέτουν την εικόνα μιας συνωμοσίας εις βάρος του δημοσίου χρήματος και της ίδιας της περιβαλλοντικής προστασίας, που θεωρητικά αποτελεί τον λόγο ύπαρξης της ανακύκλωσης.
Ένα 2025 γεμάτο φωτιές και υποψίες
Το έτος 2025 σημαδεύτηκε από αλυσίδα πυρκαγιών, με τουλάχιστον δέκα έως δεκαπέντε περιστατικά μόνο μέσα σε λίγους μήνες. Ο Ιούλιος αποδείχθηκε ο πιο χαρακτηριστικός, σε διάστημα έντεκα ημερών καταγράφηκαν πέντε φωτιές σε εργοστάσια ανακύκλωσης.
Η πιο πρόσφατη καταγράφηκε στις 16 Αυγούστου στο Αιγάλεω, σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στην οδό Θεσσαλίας, όπου η Πυροσβεστική κλήθηκε να δώσει μάχη για την κατάσβεση. Στις 29 Ιουλίου μεγάλη φωτιά ξέσπασε σε μονάδα στην Τέμενη Αχαΐας, με το 112 να ηχεί προειδοποιώντας για τους επικίνδυνους καπνούς. Στις 22 Ιουλίου στη Μυτιλήνη καταστράφηκαν κοντέινερ με ανακυκλώσιμα υλικά, ενώ στο ίδιο διάστημα, στη Σίνδο της Θεσσαλονίκης, σημειώθηκαν δύο διαφορετικά περιστατικά μέσα σε τρεις ημέρες. Ανάλογες περιπτώσεις καταγράφηκαν σε Ριτσώνα, Αλεξανδρούπολη και αλλού, κάθε φορά με μαζική κινητοποίηση της Πυροσβεστικής και μηνύματα έκτακτης ανάγκης προς τους πολίτες.
Μια ιστορία που ξεκινά από το 2020
Η επανάληψη δεν είναι καινούργια. Ήδη από το 2020 έχουν σημειωθεί πυρκαγιές σε εργοστάσια ανακύκλωσης στη Μεταμόρφωση, τον Ασπρόπυργο, τη Θεσσαλονίκη και αλλού. Τα περιστατικά συνεχίστηκαν τα επόμενα χρόνια, από τη Λάρισα και τα Χανιά μέχρι τις Αχαρνές και το Κιλκίς, με ορισμένα εργοστάσια να «αναζωπυρώνονται» ξανά και ξανά.
Ελλείψεις ή σκόπιμες πράξεις;
Οι επίσημες εξηγήσεις επικαλούνται ελλιπείς ελέγχους, απουσία κατάλληλου εξοπλισμού, αποθήκευση εύφλεκτων υλικών όπως χαρτί, πλαστικό και ελαστικά, καθώς και τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού. Ωστόσο, η συχνότητα και η έκταση των περιστατικών ενισχύουν τις υποψίες ότι δεν πρόκειται μόνο για ατυχήματα. Υποστηρίζεται πως οι εμπρησμοί μπορεί να εξυπηρετούν οικονομικά συμφέροντα, όπως αποφυγή κόστους ανακύκλωσης ή διεκδίκηση αποζημιώσεων από ασφαλιστικές εταιρείες, σε μια περίοδο όπου η ανακύκλωση πλαστικού έχει καταστεί ασύμφορη.
Ένα σκάνδαλο σε δημόσια θέα
Το αποτέλεσμα είναι διπλό, αφενός οικονομική αιμορραγία από τα δημόσια ταμεία, αφετέρου οικολογική καταστροφή με τοξικούς καπνούς που μολύνουν τον αέρα και απειλούν την υγεία χιλιάδων πολιτών. Οι φωτιές αυτές έχουν μετατρέψει τη «βιομηχανία της ανακύκλωσης» σε μια υπόθεση με έντονη οσμή σκανδάλου, πίσω από το πρόσχημα της περιβαλλοντικής προστασίας.
Η απουσία δικαστικής διερεύνησης
Παρά τη σωρεία περιστατικών, η δικαιοσύνη δεν έχει μέχρι σήμερα προχωρήσει σε συντονισμένη έρευνα. Το γεγονός ότι από το 2020 μέχρι και το 2025, ενώ οι φωτιές πληθαίνουν με γεωμετρική πρόοδο, δεν έχει αποδοθεί καμία ευθύνη, δεν μπορεί να θεωρηθεί απλή αμέλεια. Αντίθετα, μοιάζει με συνειδητή συγκάλυψη και κεντρικό σχεδιασμό που αφήνει στο απυρόβλητο τους πραγματικούς υπαίτιους.
Μετά από πόσες ακόμα πυρκαγιές θα αποφασίσει η ελληνική δικαιοσύνη να παρέμβει ουσιαστικά; Μέχρι να συμβεί αυτό, η χώρα θα συνεχίζει να θυσιάζει το περιβάλλον και τα δημόσια χρήματα σε ένα ατελείωτο παιχνίδι σκιών, όπου η φωτιά λειτουργεί ως άλλοθι και η ανακύκλωση ως προπέτασμα καπνού.
Πηγή: VoiceNews.gr
