Η επιλογή μεταξύ χειροκίνητου και αυτόματου κιβωτίου ταχυτήτων στα αυτοκίνητα, μέχρι σήμερα, βασιζόταν κυρίως σε πρακτικά και οδηγικά κριτήρια και σχεδόν ποτέ σε ζητήματα υγείας.
Το χειροκίνητο κιβώτιο συνήθως συνδέεται με μεγαλύτερη αίσθηση ελέγχου και πιο «ενεργή» οδηγική εμπειρία, καθώς ο οδηγός εμπλέκεται άμεσα στη διαδικασία αλλαγής σχέσεων. Αντίθετα, το αυτόματο κιβώτιο προβάλλεται κυρίως για την άνεση που προσφέρει, ιδιαίτερα στην κίνηση μέσα στην πόλη, αλλά και για τη βελτιστοποίηση της κατανάλωσης καυσίμου.
Ο παράγοντας της υγείας έμπαινε σπάνια στη συζήτηση, κυρίως σε περιπτώσεις οδηγών με κινητικές δυσκολίες στο αριστερό πόδι, όπου η χρήση συμπλέκτη καθιστά την οδήγηση πιο απαιτητική. Ωστόσο, νέα επιστημονικά δεδομένα από έρευνα Ιάπωνα επιστήμονα επαναφέρουν τη συζήτηση από διαφορετική σκοπιά: την εγκεφαλική λειτουργία.
Σύμφωνα με τα ευρήματα ερευνητικής ομάδας υπό τον Ριούτα Καβασίμα, η οδήγηση με χειροκίνητο κιβώτιο φαίνεται να ενεργοποιεί πιο έντονα περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη μνήμη, την προσοχή και τη λήψη αποφάσεων, όπως ο προμετωπιαίος φλοιός. Η μελέτη βασίστηκε σε νευροαπεικονιστικές μεθόδους και σύγκρινε την εγκεφαλική δραστηριότητα οδηγών σε συνθήκες χειροκίνητης και αυτόματης μετάδοσης.
Οι ερευνητές καταλήγουν ότι η μεγαλύτερη ανάγκη για συνεχή αξιολόγηση των συνθηκών και επιλογή της κατάλληλης σχέσης στο χειροκίνητο κιβώτιο λειτουργεί ως μορφή νοητικής άσκησης. Αυτή η διαδικασία, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης, ενδέχεται να συμβάλλει στη διατήρηση των γνωστικών λειτουργιών και να λειτουργεί υποστηρικτικά στην υγεία του εγκεφάλου με την πάροδο του χρόνου.
Παρότι το αυτόματο κιβώτιο παραμένει πιο ξεκούραστο και πρακτικό για την καθημερινή οδήγηση, τα νέα δεδομένα προσθέτουν μια διαφορετική παράμετρο στη συζήτηση για το τι μπορεί να σημαίνει «ενεργή οδήγηση» για τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
