Η Παιδεία δεν αντέχει άλλους αυτοσχεδιασμούς. Δεν αντέχει αποφάσεις γραφείου, μακριά από τις σχολικές αίθουσες και τις πραγματικές ανάγκες των παιδιών. Και σίγουρα δεν αντέχει έναν ακόμη γύρο συγκεντρωτισμού, βαφτισμένο ως «μεταρρύθμιση».
Η κατάργηση των σχολικών επιτροπών, όπως προβλέπεται στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο, δεν είναι τεχνική ρύθμιση. Είναι πολιτική επιλογή. Και είναι λάθος. Μεταφέρει κρίσιμες αποφάσεις μακριά από το σχολείο και την τοπική κοινωνία και τις παραδίδει σε έναν απρόσωπο, δυσκίνητο διοικητικό μηχανισμό που δεν γνωρίζει – και δεν θέλει να γνωρίζει – την καθημερινότητα των σχολείων.
Οι σχολικές επιτροπές δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα. Ήταν – και παραμένουν – εργαλείο άμεσης λύσης προβλημάτων. Εκεί που χάλαγε ο λέβητας, εκεί που έλειπαν υλικά, εκεί που έπρεπε να ληφθεί απόφαση χωρίς μήνες αλληλογραφίας. Με συμμετοχή γονέων και εκπαιδευτικών. Με λογοδοσία. Με ταχύτητα.
Τι έφερε η κατάργησή τους όπου εφαρμόστηκε; Όχι απλοποίηση. Περισσότερη γραφειοκρατία. Όχι αποτελεσματικότητα. Καθυστερήσεις και αδράνεια. Όχι αποκέντρωση. Έναν άκαμπτο συγκεντρωτισμό που μπλοκάρει ακόμη και τις πιο στοιχειώδεις αποφάσεις.
Στα ειδικά σχολεία, η κατάσταση αγγίζει τα όρια του απαράδεκτου. Εκεί που οι ανάγκες είναι αυξημένες και συχνά επείγουσες, οι καθυστερήσεις δεν είναι «διοικητικό θέμα». Είναι ζήτημα λειτουργίας, ισότητας και αξιοπρέπειας. Και όποιος το αγνοεί, απλώς δεν έχει περάσει ούτε μία ώρα μέσα σε τέτοια σχολεία.
Ας ειπωθεί καθαρά:
Το πρόβλημα της δημόσιας εκπαίδευσης είναι η χρόνια υποχρηματοδότηση.
Είναι οι τεράστιες ελλείψεις προσωπικού στους Δήμους.
Είναι η μεταφορά ευθυνών χωρίς πόρους.
Όχι οι σχολικές επιτροπές.
Δεν μπορείς να ζητάς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση να σηκώσει μεγαλύτερο βάρος και ταυτόχρονα να της δένεις τα χέρια. Αυτό δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι αποποίηση ευθύνης από το κεντρικό κράτος.
Ακόμη πιο προκλητικό είναι το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής, από την 1η Αυγούστου 2026, τη στιγμή που εκκρεμεί ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Νομοθετούν αποσπασματικά, χωρίς συνολικό σχέδιο, για ένα από τα πιο κρίσιμα πεδία της κοινωνίας.
Ως Δήμαρχος Αθηναίων, μαζί με Δημάρχους μεγάλων πόλεων, λέμε ξεκάθαρα:
Η διάταξη πρέπει να αποσυρθεί.
Οι σχολικές επιτροπές πρέπει να διατηρηθούν όπου λειτουργούν.
Και να δοθεί η δυνατότητα επανασύστασής τους, εκεί όπου καταργήθηκαν, με αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων.
Η Παιδεία χρειάζεται εμπιστοσύνη στη βάση, όχι έλεγχο από την κορυφή.
Χρειάζεται αποκέντρωση, όχι επιβολή.
Το σχολείο δεν είναι αριθμός σε έναν πίνακα.
Δεν είναι διοικητικό βάρος.
Είναι το θεμέλιο της κοινωνίας.
Και αυτό το θεμέλιο δεν θα το αφήσουμε να υπονομευθεί.
Πηγή: VoiceNews.gr
