Με απόφαση της υπουργού Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη δρομολογείται η πλατφόρμα «Eduquality», μέσω της οποίας γονείς και μαθητές θα αξιολογούν τα σχολεία. Παρουσιάζεται ως εργαλείο διαφάνειας και ενδυνάμωσης, στην πραγματικότητα όμως ανοίγει τον δρόμο για κάτι πολύ πιο επικίνδυνο: τη μετακύλιση των ευθυνών της Πολιτείας στις σχολικές μονάδες.
Σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα με χιλιάδες κενά, υποστελέχωση, ελλείψεις σε υποδομές και χρόνια υποχρηματοδότηση, η κυβέρνηση δεν επιλέγει να λύσει τα προβλήματα. Επιλέγει να τα μετρήσει, να τα βαφτίσει “ποιότητα” και να ζητήσει από τους γονείς και τα παιδιά να αξιολογήσουν σχολεία που λειτουργούν συχνά οριακά.
Η εμπλοκή γονέων και μαθητών χωρίς σαφή θεσμικά όρια και χωρίς ουσιαστική στήριξη των σχολείων μετατρέπει την εκπαιδευτική διαδικασία σε μηχανισμό «ικανοποίησης πελάτη». Το σχολείο παύει να είναι κοινωνικό αγαθό και αντιμετωπίζεται ως υπηρεσία, ενώ οι εκπαιδευτικοί καλούνται να απολογούνται για ελλείψεις που δεν δημιούργησαν οι ίδιοι.
Η λεγόμενη «πολυκριτηριακή ανάλυση» δεν μπορεί να κρύψει το βασικό ερώτημα:
πώς αξιολογείται ένα σχολείο χωρίς επαρκές προσωπικό, χωρίς ειδικούς, χωρίς υλικοτεχνική υποδομή;
Και ποιος τελικά θα κριθεί αρνητικά; Το κράτος ή το σχολείο;
Χωρίς μαζικούς μόνιμους διορισμούς, χωρίς γενναία χρηματοδότηση, χωρίς στήριξη της Ειδικής Αγωγής και των πιο ευάλωτων σχολείων, η «Eduquality» δεν είναι εργαλείο βελτίωσης. Είναι εργαλείο ενοχοποίησης.
Η κυβέρνηση δεν ζητά συμμετοχή. Ζητά συνενοχή.
Και αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό.
Πηγή: VoiceNews.gr
