Όταν η επιβίωση ποινικοποιείται
Η πρόσφατη καταγγελία σύμβασης αναπληρωτή εκπαιδευτικού για το σχολικό έτος 2025–2026, με αφορμή υπεύθυνη δήλωση περί μη άσκησης εμπορικής δραστηριότητας, δεν είναι ένα τυπικό διοικητικό ζήτημα. Είναι πολιτική επιλογή.
Για ακόμη μία φορά, το κράτος αντιμετωπίζει τον αναπληρωτή εκπαιδευτικό ως εργαζόμενο μειωμένων δικαιωμάτων. Εφαρμόζει μηχανιστικά κανόνες, χωρίς καμία στάθμιση της πραγματικότητας μέσα στην οποία ζει και εργάζεται: διαρκής μετακίνηση, υψηλά ενοίκια, χαμηλός μισθός, καμία εργασιακή ασφάλεια.
Η αναζήτηση συμπληρωματικού εισοδήματος δεν είναι «παρατυπία». Είναι ανάγκη. Κι όμως, το σύστημα επιλέγει να τη μετατρέπει σε λόγο απόλυσης, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα: να είσαι πλήρως διαθέσιμος, αλλά οικονομικά επισφαλής.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Πρόκειται για καθεστώς επιτήρησης και φόβου, όπου μια υπεύθυνη δήλωση μπορεί να ακυρώσει έναν ολόκληρο χρόνο ζωής.
Η παιδεία δεν μπορεί να στηρίζεται σε εργαζόμενους που τιμωρούνται επειδή προσπαθούν να επιβιώσουν.
Και η ανάγκη για αξιοπρεπή διαβίωση δεν μπορεί να θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα.
Πηγή: VoiceNews.gr
