Στις 6 Ιανουαρίου 2026 στο Παρίσι, στο πλαίσιο της λεγόμενης «Συμμαχίας των Προθύμων», το Μέγαρο Μαξίμου διέρρευσε θέσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη που επεκτείνουν την ελληνική εμπλοκή στη σύγκρουση. Η κυβέρνηση δηλώνει ότι η Ελλάδα δεν θα συμμετάσχει σε ευρωπαϊκή στρατιωτική δύναμη εντός Ουκρανίας, αλλά ταυτόχρονα αφήνει ανοικτή τη συνδρομή της“με άλλους τρόπους” εκτός ουκρανικού εδάφους, ακόμη και με “θαλάσσια επιτήρηση”.
Αυτό σίγουρα δεν ονομάζεται ουδέτερη θέση… Αποτελεί δέσμευση για μια επιχειρησιακή συμμετοχή σε πεδία που συνδέονται άμεσα με πολεμικές αποστολές, ασφάλεια θαλάσσιων διαδρόμων και διαχείριση απειλών. Η κυβέρνηση προσπαθεί να κρατά ανοικτές τις πρακτικές μορφές εμπλοκής. Στο ίδιο πλαίσιο, ο πρωθυπουργός υποστήριξε την περαιτέρω ενίσχυση και στήριξη των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, τις οποίες παρουσίασε ως βασικό παράγοντα ασφάλειας, και ανέδειξε τη σημασία αμερικανικής συμμετοχής στις εγγυήσεις ασφαλείας. Η κυβέρνηση, επίσης, έβαλε στο ίδιο πακέτο τον ρόλο της Ελλάδας στην ενεργειακή ασφάλεια, με αναφορά στο FSRU Αλεξανδρούπολης και στον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου. Συνεπώς πρόκειται για μια επιλογή που προσπαθεί να συνδέσει στρατιωτικές εγγυήσεις και γεωπολιτικές διευθετήσεις με ενεργειακές υποδομές και ρόλους στρατηγικού «κόμβου». Η εικόνα της συνόδου δείχνει το εύρος της κλιμάκωσης.
Στο Παρίσι αναφέρθηκαν περί των 27 ηγετών από συνολικά 35 χώρες, με παρουσία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι και, για πρώτη φορά σε διά ζώσης σύνοδο με αμερικανική συμμετοχή, τους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δημιουργεί πεδίο ελληνικής συμμετοχής σε αποστολές, χωρίς καθαρή εντολή, χωρίς δημοσιοποίηση του πλήρους πλαισίου, και με διαχείριση μέσω διαρροών και non paper.
Πηγή: VoiceNews.gr
