Η ημέρα του Άγιος Λάζαρος αποτελεί μία από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές της Ορθόδοξης παράδοσης, καθώς τιμάται η Ανάσταση του φίλου του Χριστού, ενός ανθρώπου που – σύμφωνα με την πίστη – έζησε το θαύμα της επιστροφής από τον θάνατο. Ο Λάζαρος, στενός φίλος του Ιησούς Χριστός, έζησε στη Βηθανία μαζί με τις αδελφές του Μάρθα και Μαρία, φιλοξενώντας πολλές φορές τον Κύριο στο σπίτι τους.
Λίγο πριν από τη Σταύρωση, ο Λάζαρος αρρώστησε και πέθανε. Όταν ο Χριστός έφτασε στη Βηθανία, τέσσερις ημέρες μετά την ταφή, ζήτησε να ανοίξουν τον τάφο. Παρά τις αντιρρήσεις, φώναξε «Λάζαρε, δεύρο έξω» και ο νεκρός αναστήθηκε, προκαλώντας δέος και πίστη σε όσους ήταν παρόντες. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα της χριστιανικής παράδοσης.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Λάζαρος έζησε ακόμη 30 χρόνια μετά την Ανάστασή του. Κατέφυγε στην Κύπρο, στο Κίτιο (σημερινή Λάρνακα), όπου και έγινε ο πρώτος Επίσκοπος της περιοχής. Εκεί έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του, περίπου το 63 μ.Χ., όταν και πέθανε για δεύτερη φορά.
Η μοναδικότητά του έγκειται στο γεγονός ότι έχει δύο τάφους: έναν στη Βηθανία, κοντά στην Ιερουσαλήμ, όπου ενταφιάστηκε αρχικά, και έναν στη Λάρνακα, όπου βρίσκεται ο τελικός του τάφος. Ο ναός του Αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα, χτισμένος πάνω από τον τάφο του, αποτελεί μέχρι σήμερα σημαντικό προσκύνημα για πιστούς από όλο τον κόσμο.
Η παράδοση αναφέρει επίσης ότι μετά την Ανάστασή του, ο Λάζαρος δεν γέλασε ποτέ ξανά, παρά μόνο μία φορά, όταν είδε κάποιον να κλέβει ένα πήλινο αντικείμενο και σχολίασε με νόημα: «το ένα χώμα κλέβει το άλλο».
Η ιστορία του Αγίου Λαζάρου συνεχίζει να συγκινεί και να εμπνέει, αποτελώντας ένα από τα πιο ισχυρά σύμβολα πίστης, ελπίδας και ζωής μετά τον θάνατο.
Πηγή: VoiceNews.gr
