Σύμφωνα με το εκκλησιαστικό ημερολόγιο, η μνήμη του Μεγαλομάρτυρα Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου υπολογίζεται με έναν ειδικό τρόπο
Η γιορτή του Αγίου Γεωργίου θεωρείται από τις πιο σύνθετες στο Ορθόδοξο Χριστιανικό εορτολόγιο, καθώς η ημερομηνία της μπορεί να παραμένει σταθερή ή να μεταβάλλεται, ανάλογα με το πότε πέφτει το Πάσχα.
Ο Άγιος Γεώργιος, ο λαοφιλής Μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δεν είναι απλώς ένας άγιος – είναι σύμβολο ανδρείας, πίστης και αμετακίνητης αφοσίωσης στον Χριστό.
Κάθε χρόνο, εκατοντάδες χιλιάδες πιστοί σε κάθε γωνιά του Ορθόδοξου κόσμου τον τιμούν με θέρμη, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό του τον προστάτη τους, τον πνευματικό στρατιώτη που έδωσε την ζωή του για τον Χριστό.
Ο Άγιος Γεώργιος ήταν ο ίδιος ένα «φως μέσα στο σκοτάδι» — ένας νεαρός στρατιώτης, ρωμαϊκής καταγωγής, ο οποίος αρνήθηκε να υποκύψει στις προσταγές του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Αντί να προσκυνήσει τα είδωλα, ύψωσε το ανάστημά του και ομολόγησε την πίστη του στον Αναστάντα Χριστό. Υπέμεινε φρικτά βασανιστήρια και τέλος παρέδωσε το πνεύμα του με ειρήνη, γνωρίζοντας ότι έμπαινε στην αιώνια Βασιλεία.
Ωστόσο, η ημέρα της εορτής του έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: δεν είναι σταθερή. Συνδέεται με το πιο ιερό και κατανυκτικό γεγονός της Χριστιανοσύνης – την Ανάσταση του Κυρίου.
Κανονικά, η μνήμη του Αγίου Γεωργίου τιμάται στις 23 Απριλίου. Είναι η ημέρα του μαρτυρίου του, τότε που στέφθηκε με το αιώνιο στεφάνι της δόξας και κατετάγη στη χορεία των αγίων.
Όμως, όταν το Άγιο Πάσχα «πέφτει» νωρίτερα από την 23η Απριλίου – ή ακόμα και την ίδια μέρα – τότε η Εκκλησία μεταθέτει τη γιορτή του στην πρώτη Δευτέρα μετά την Ανάσταση, στη λεγόμενη Δευτέρα της Διακαινησίμου.
Η αιτία δεν είναι διοικητική ή πρακτική. Είναι βαθιά θεολογική. Μέσα στο πένθος της Μεγάλης Εβδομάδας, η Εκκλησία αποφεύγει να εορτάζει άλλους αγίους. Η Ανάσταση του Χριστού, το κομβικό γεγονός της σωτηρίας του ανθρώπου, δεν επισκιάζεται ούτε από τον πιο ένδοξο μάρτυρα.
Σε κάθε χωριό και πόλη που τιμά τον Άγιο Γεώργιο ως προστάτη, στήνονται πανηγύρια και λιτανείες. Ο λαός, με ευλάβεια και ελπίδα, στρέφεται σε αυτόν για βοήθεια, για προστασία, για παρηγοριά. Δεν είναι τυχαίο που πολλοί στρατιώτες τον έχουν για προστάτη τους, ούτε ότι δεκάδες χιλιάδες Έλληνες φέρουν το όνομά του.
Ο Άγιος Γεώργιος δεν είναι απλώς ένας μάρτυρας του 4ου αιώνα. Είναι ζωντανή παρουσία, διαχρονικό πρότυπο πίστης και αυταπάρνησης. Και η γιορτή του, είτε στις 23 Απριλίου είτε τη Δευτέρα της Διακαινησίμου, είναι πάντα μια υπενθύμιση ότι η αληθινή νίκη είναι η νίκη της ψυχής που εμπιστεύεται τον Θεό, μέχρι τέλους.
Πηγή: newsit.gr
