Μια γυναίκα, η οποία διαγνώστηκε με καρκίνο και ξεκίνησε χημειοθεραπείες, αποφάσισε να φιλοξενηθεί προσωρινά ο 73χρονος σύζυγός της, που έπασχε από Πάρκινσον, σε μονάδα ηλικιωμένων, καθώς δεν ήθελε να τον αφήνει μόνο του κατά τη διάρκεια της θεραπείας της.
Παρότι ενημέρωσε εκτενώς τη δομή για την κατάστασή του και παρέδωσε τον ιατρικό του φάκελο, σε λιγότερο από δύο μήνες η υγεία του επιδεινώθηκε δραματικά. Ο άνδρας εισήχθη εκτάκτως στο ΠΑΓΝΗ στις 13 Μαρτίου, μετά από απαίτηση της συζύγου, και κατέληξε στις 18 Μαρτίου από καρδιοαναπνευστική ανακοπή.
«Του χορηγούσαν εν αγνοία μας ισχυρά αντιψυχωσικά που αντενδείκνυνται…»
Στις αρχές Μαϊου η οικογένεια του 73χρονου-σύζυγος και τα παιδιά- υπέβαλε μήνυση κατά των συνιδιοκτητών της μονάδας, του συνεργαζόμενου ψυχιάτρου αλλά και κατά παντός άλλου υπευθύνου, καταλογίζοντας ευθύνες για τον θάνατο του ανθρώπου τους. Υποστηρίζεται ότι εν αγνοία των συγγενών αλλά και του θεράποντος γιατρού, χορήγησαν στον τρόφιμο αντιψυχωσικά φάρμακα και κυρίως το ισχυρό αντιψυχωσικό φάρμακο Aloperidin, το οποίο αντενδείκνυται σε ασθενείς με νόσο πάρκινσον, με αποτέλεσμα τη ραγδαία φθίνουσα πορεία της υγείας του ανθρώπου τους και τελικά τον θάνατο του».
Όπως καταγγέλλεται στη μήνυση, στη μία εβδομάδα παραμονής του στη δομή, ο 73χρονος διέφυγε της προσοχής του προσωπικού και βγήκε στο δρόμο. Περπάτησε για περίπου μισή ώρα μέχρι που έφθασε στην εξοχική κατοικία της οικογένειας που βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή. Πήρε το κλειδί από το σημείο απόκρυψης και στην συνέχεια κάλεσε την σύζυγο του στο κινητό της τηλέφωνο. Ανήσυχη εκείνη έσπευσε να τον βρει. Λίγες ώρες αργότερα τον επέστρεψε στη δομή. «Ουδείς είχε αντιληφθεί ακόμη την απουσία του παρά το γεγονός ότι ήδη έλειπε αρκετές ώρες» υποστηρίζεται στη μήνυση.
Η οικογένεια εκτιμά, όπως αναφέρεται στη μήνυση, ότι από τη δομή ξεκίνησαν να χορηγούν στον 73χρονο φαρμακευτική αγωγή για να τον κρατούν σε κατάσταση ηρεμίας ώστε να μην έχουν άλλες δυσάρεστες «εκπλήξεις». Καταγγέλλεται ότι την πρώτη ημέρα κιόλας της χορήγησης του συγκεκριμένου φαρμάκου, ο 73χρονος έπεσε στο δωμάτιο του και χτύπησε. Την επόμενη ημέρα διακομίστηκε στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο όπου και διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί κάποιο κάταγμα. Τελικά ο ασθενής επέστρεψε στη δομή, λαμβάνοντας παυσίπονα.
Η σύζυγος του θανόντος αναφέρει στη μήνυση ότι σε επικοινωνία με τον συνεργαζόμενο με τη δομή ψυχίατρο, ο τελευταίος την συμβούλευσε να μην τον επισκέπτεται για κάποιες ημέρες μέχρι ο τρόφιμος να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον του. Έτσι οι επικοινωνίες τους για κάποιο διάστημα γίνονταν μέσω Viber, με τη βοήθεια κοινωνικής λειτουργού. Πολύ γρήγορα ωστόσο άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι ο 73χρονος εμφάνιζε ραγδαία κατάπτωση. Έβλεπε ότι καθόταν σε αναπηρικό καροτσάκι και η επικοινωνία τους γινόταν όλο και δυσκολότερη λόγω της επιδείνωσης του. Είχε γίνει άλλος άνθρωπος.
Την 1η Μαρτίου και αφού η γυναίκα είχε ολοκληρώσει τον 3ο κύκλο χημειοθεραπείας, επισκέφθηκε τη δομή προκειμένου να δει από κοντά τον σύζυγο της αλλά και να μιλήσει με τον ψυχίατρο για την κατάσταση του. «Στη θέα του συζύγου μου κυριολεκτικά σοκαρίστηκα. Ήταν καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι και βρισκόταν σε ληθαργική κατάσταση, η δε επικοινωνία μαζί του ήταν παντελώς αδύνατη. Όση ώρα προσπαθούσα με μεγάλη δυσκολία να του δώσω λίγο φαγητό, χτυπούσε το πάτωμα με τα πόδια και τα χέρια του, συμπεριφερόμενος πολύ περίεργα και ευρισκόμενος εμφανώς σε κατάσταση πλήρους σύγχυσης». Την ίδια συμπεριφορά είχε και την προηγούμενη ημέρα, όπως της περιέγραψε άλλη φιλοξενούμενη.
Η σύζυγος ζήτησε να μιλήσει με τον ψυχίατρο και να ζητήσει κάποιες εξηγήσεις για την κατάσταση του 73χρονου. Υποστηρίζει ότι ο ψυχίατρος «αστειευόμενος χαρακτήρισε τον άνδρα της περιπατητικό και ζωηρούλη, με τάσεις φυγής και της είπε ότι θα τον έκανε όπως και τους υπόλοιπους φιλοξενούμενους της δομής που μιλάνε μεταξύ τους και δεν καταλαβαίνουνε τι λένε, όπως κάνουνε και οι τριακόσιοι της Βουλής».
Η γυναίκα συνειδητοποιώντας ότι για την κατάσταση του άνδρα της ευθύνεται το χαπάκι που του έδιναν, απαίτησε να σταματήσουν τη χορήγηση του, με τον ψυχίατρο να την διαβεβαιώνει ότι μετά τη διακοπή, ο ασθενής θα επανερχόταν σε 4-5 ημέρες.
Στην επόμενη επίσκεψη στη δομή και παρά τις προσπάθειες της να «ανακάμψει» ο σύζυγος της, η γυναίκα διαπίστωσε ότι η κατάσταση όδευε από το κακό στο χειρότερο. Ο 73χρονος δεν μπορούσε καν να σταθεί στα πόδια του, δεν μπορούσε να καταπιεί, δεν τρεφόταν κανονικά αλλά με σύριγγα. Η εικόνα του ήταν παντελώς αποκαρδιωτική. Καλά-καλά δεν την αναγνώριζε. Έτσι ζήτησε παραπεμπτικό σημείωμα για το νοσοκομείο. Την επόμενη ημέρα ο 73χρονος διακομίστηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στα επείγοντα του ΠΑΓΝΗ και εν συνεχεία εισήχθη στην Παθολογική κλινική.
«Όλοι οι γιατροί του ΠΑΓΝΗ, οι οποίοι έλαβαν γνώση και ασχολήθηκαν με το περιστατικό, προφορικά μάς εξέφρασαν την κάθετη διαφωνία τους με την συστηματική χορήγηση του φαρμάκου Aloperidin σε παρκινσονικό ασθενή, το οποίο και μετά βεβαιότητας προκάλεσε την φθίνουσα πορεία της υγείας του ασθενή, από την έναρξη της χορήγησης του και μετέπειτα μέχρι την κατάληξη του», αναφέρεται χαρακτηριστικά στη μήνυση.
Ήδη την ημέρα της εισαγωγής του στο νοσοκομείο ο 73χρονος διαγνώστηκε με παρουσία φλεβικής θρόμβωσης, οξεία νεφρική βλάβη και κατακλίσεις και στα δύο κάτω άκρα. Στις 18 Μαρτίου κατέληξε από καρδιοαναπνευστική ανακοπή.
Άρης Ροζάκης: η οικογένεια έχει εμπιστοσύνη στην Ελληνική δικαιοσύνη
Σε επικοινωνία του Cretalive.gr με τον δικηγόρο της οικογένειας του 73χρονου, ο κ. Άρης Ροζάκης δήλωσε για την υπόθεση: «Η οικογένεια θεωρεί καθήκον της στη μνήμη του ανθρώπου της να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την απόδοση των ευθυνών του αδόκητου και τόσο άδικου θανάτου του, καθώς και για την αποφυγή παρόμοιων φαινομένων εγκληματικής αμέλειας σε βάρος ηλικιωμένων και ανυπεράσπιστων ανθρώπων που διαβιούν σε δομές φιλοξενίας. Δηλώνει δε την απόλυτη εμπιστοσύνη της στην ελληνική δικαιοσύνη και στο επιστημονικό προσωπικό του κλάδου υγείας που με ελάχιστες εξαιρέσεις τιμά τον όρκο του».
Πηγή: zarpanews.gr
