Η υπόθεση της Αχαϊκής Συνεταιριστικής Τράπεζας επιστρέφει στο προσκήνιο με τη δίκη σε δεύτερο βαθμό που ξεκινά στις 27 Μαΐου, επαναφέροντας ένα σύνθετο ερώτημα για το αν πρόκειται για τραπεζικό σκάνδαλο ή για ρίσκο που επιδεινώθηκε από την οικονομική κρίση.
Στο επίκεντρο βρίσκονται δεκάδες δανειοδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ, η εκτίμηση της ζημίας και η ευθύνη στελεχών και επιχειρηματιών που εμπλέκονται στη λήψη και έγκριση των δανείων. Το Εφετείο καλείται να κρίνει αν οι αποφάσεις αυτές συνιστούν απιστία ή αν αποτελούν επιχειρηματικές επιλογές που εκ των υστέρων κατέληξαν ζημιογόνες.
Στον πρώτο βαθμό, 27 πρόσωπα κρίθηκαν ένοχα, καθώς το δικαστήριο έκρινε ότι μέσω συγκεκριμένων δανειοδοτήσεων προκλήθηκε σημαντική ζημία στην τράπεζα. Η απόφαση βασίστηκε σε αναλυτική εξέταση συμβάσεων, εξασφαλίσεων και πιστοληπτικής αξιολόγησης, με το σκεπτικό να κάνει λόγο για επαναλαμβανόμενο μοτίβο χαλαρής πιστωτικής πολιτικής.
Αντίθετα, η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι οι αποφάσεις εγκρίνονταν θεσμικά, υπήρχαν εξασφαλίσεις και ότι η μετέπειτα κατάρρευση της οικονομίας μετέτρεψε βιώσιμα δάνεια σε προβληματικά. Κεντρικό σημείο της επιχειρηματολογίας αποτελεί το ζήτημα της «εκ των υστέρων κρίσης» των τραπεζικών αποφάσεων.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η εκτίμηση της ζημίας, η οποία υπολογίστηκε αρχικά στα περίπου 209 εκατ. ευρώ, αλλά αμφισβητείται ως προς το αν αποτυπώνει την πραγματική οικονομική εικόνα, καθώς συνεχίζονται οι ανακτήσεις και η εκκαθάριση της τράπεζας δεν έχει ολοκληρωθεί.
Το Εφετείο θα κληθεί να αποφασίσει αν υπήρξε πραγματική και βέβαιη ζημία, αν οι εμπλεκόμενοι ενήργησαν με δόλο ή στο πλαίσιο επιχειρηματικού ρίσκου και ποιοι είχαν την ουσιαστική ευθύνη των εγκρίσεων. Η απόφαση αναμένεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τα όρια μεταξύ τραπεζικής ευθύνης και ποινικού αδικήματος.
