Η αντίθεση είναι εκκωφαντική και εκθέτει την Ελληνική κυβέρνηση. Από τη μία πλευρά, η Κυπριακή Δημοκρατία προχωρά στα αυτονόητα, εργαλειοποιώντας την κρίση για να θέσει στο ανώτατο ευρωπαϊκό επίπεδο τα δικά της εθνικά ζητήματα. Από την άλλη, η Αθήνα στέλνει φρεγάτες, αεροσκάφη και συστοιχίες Patriot σε κάθε γωνιά της Μέσης Ανατολής…, εμπλέκει βαθιά σε πολεμικά μέτωπα, χωρίς να έχει προτάξει ή γνωστοποιήσει σε κανένα θεσμικό όργανο τι ακριβώς κερδίζει η χώρα μας από αυτή την επικίνδυνη παροχή υπηρεσιών.
Το σκηνικό που εκτυλίχθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι αποκαλυπτικό. Την ώρα που ο Κύπριος Πρόεδρος, Νίκος Χριστοδουλίδης, μιλούσε στους 26 ηγέτες της ΕΕ για την κρίση στη Μέση Ανατολή, ένα προειδοποιητικό μήνυμα στο κινητό του για τον συναγερμό στις Βρετανικές Βάσεις στο Ακρωτήρι έγινε το απόλυτο αποδεικτικό στοιχείο. Εξήγησε ωμά στους Ευρωπαίους το πώς η περιφερειακή ανάφλεξη αγγίζει άμεσα την Κύπρο, μεταφέροντας την αγωνία των πολιτών που ζουν καθημερινά με τον ήχο των σειρήνων. Δεν έμεινε όμως στις διαπιστώσεις. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης προχώρησε σε μια κίνηση με βαρύνουσα πολιτική σημασία, διότι Έθεσε ξεκάθαρα το ζήτημα του καθεστώτος των Βρετανικών Βάσεων, διαμηνύοντας ότι μετά το τέλος του πολέμου θα πρέπει να ανοίξει συζήτηση με το Λονδίνο. Παράλληλα, έβαλε το Κυπριακό στο τραπέζι παρουσία του Αντόνιο Γκουτέρες, ζητώντας από την ΕΕ να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία της για να πιέσει την Τουρκία, ενώ εξασφάλισε τη στήριξη κρατών-μελών (μεταξύ των οποίων η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία) εγείροντας έμμεσα θέμα ενεργοποίησης της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής (Άρθρο 42.7) της ΕΕ.
Και ενώ η Κύπρος διεκδικεί, η ελληνική κυβέρνηση παραμένει εγκλωβισμένη στο δόγμα του «δεδομένου» συμμάχου. Έχουμε εμπλακεί σε ένα περιβάλλον διαρκούς στρατιωτικής κινητικότητας, στέλνοντας οπλικά συστήματα και στρατιωτικό προσωπικό εκτός συνόρων, διακινδυνεύοντας την ασφάλεια της χώρας. Ποια είναι τα ανταλλάγματα; Η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να ενημερώσει ξεκάθαρα και θεσμικά την Εθνική Αντιπροσωπεία (Βουλή) και τον Ελληνικό λαό για τα οφέλη αυτής της εμπλοκής. Δεν υπάρχει καμία επίσημη αποτίμηση, καμία στρατηγική διεκδίκηση εθνικών στόχων (όπως κάνει αυτή τη στιγμή η Κύπρος), παρά μόνο μια σιωπηρή εκχώρηση δυνάμεων. Όταν οι χώρες της περιοχής αναμένουν έμπρακτο ενδιαφέρον και πρωτοβουλίες αποκλιμάκωσης, η Ελλάδα απλώς προσφέρει στρατιωτικές διευκολύνσεις χωρίς να κεφαλαιοποιεί τίποτα σε διπλωματικό ή εθνικό επίπεδο.
Πηγή: VoiceNews.gr
