Όταν το Αμερικανικό Ινστιτούτο Πετρελαίου (API) συγκέντρωσε ηγέτες της πετρελαϊκής βιομηχανίας και λομπίστες για μια σύνοδο κορυφής με θέμα «Η κατάσταση της αμερικανικής ενέργειας» στις 16 Ιανουαρίου 2026, το γεωπολιτικό τοπίο φαινόταν να μετατοπίζεται δραματικά υπέρ τους. Ωστόσο, ένας από τους συμμετέχοντες στο σημαντικότερο ετήσιο συνέδριο του καρτέλ εξόρυξης φυσικών πόρων για την άσκηση πίεσης δήλωσε στο The Grayzone ότι οι συμμετέχοντες γκρίνιαζαν κατ’ ιδίαν για τις σκληρές προσπάθειες του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να κατευθύνει την ατζέντα τους, ιδίως στη Βενεζουέλα, όπου απαίτησε την άμεση επανεκκίνηση των δραστηριοτήτων τους.
Δύο εβδομάδες πριν από τη σύνοδο κορυφής του API, ο στρατός των ΗΠΑ απήγαγε τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο σε μια βίαιη επιδρομή, επιτρέποντας στην κυβέρνηση Τραμπ να επιτάξει τα αποθέματα πετρελαίου της χώρας. Εν τω μεταξύ, οι υποστηριζόμενες από ξένους ταραχές άφησαν χιλιάδες νεκρούς στο πλούσιο σε πετρέλαιο Ιράν στις 8 και 9 Ιανουαρίου, δημιουργώντας αρκετή αστάθεια ώστε να διεγείρουν τις δυτικές κυβερνήσεις σχετικά με τις προοπτικές αλλαγής καθεστώτος.
Από τη σκηνή του θεάτρου Anthem της Ουάσινγκτον, ο βετεράνος σύμβουλος της βιομηχανίας Μπομπ ΜακΝάλι της Rapidan Energy Group δεν μπορούσε να συγκρατήσει τον ενθουσιασμό του για την προοπτική ανατροπής της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.
«Το Ιράν αποτελεί και τη μεγαλύτερη υπόσχεση, αν και είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος, αλλά και η μεγαλύτερη ευκαιρία», διακήρυξε ο ΜακΝάλι. «Αν μπορείτε να φανταστείτε τις Ηνωμένες Πολιτείες να ανοίγουν μια πρεσβεία στην Τεχεράνη, το καθεστώς στην Τεχεράνη να αντανακλά τον λαό της – τον πιο φιλοαμερικανικό πληθυσμό εκτός του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, πολιτιστικά, εμπορικά επιδέξιο – ιστορικό. Αν μπορείτε να φανταστείτε τη βιομηχανία μας να επιστρέφει εκεί, θα παίρναμε πολύ περισσότερο πετρέλαιο, πολύ νωρίτερα από ό,τι θα παίρναμε από τη Βενεζουέλα».
Σύμφωνα με τον ΜακΝάλι, ο οποίος στο παρελθόν συμβούλευε τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους σε θέματα ενεργειακής πολιτικής, ένας πόλεμος των ΗΠΑ για αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν θα ήταν «μια φρικτή μέρα για τη Μόσχα, [μια] υπέροχη μέρα για τους Ιρανούς, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την πετρελαϊκή βιομηχανία και την παγκόσμια ειρήνη».
Πηγή: The Grayzone
