Οι Ταλιμπάν έχουν θεσπίσει έναν νέο ποινικό κώδικα που ουσιαστικά επιτρέπει στους άνδρες να χτυπούν τις συζύγους τους και τα παιδιά τους, αρκεί η βία να μην προκαλεί σπασμένα κόκαλα ή ανοιχτές πληγές. Το έγγραφο, υπογεγραμμένο από τον ηγέτη Χιμπάτουλα Ακούντζαντα και διανεμημένο σε όλα τα δικαστήρια του Αφγανιστάν, μετατρέπει την ενδοοικογενειακή βία σε διακριτική τιμωρία και όχι ποινικό αδίκημα.
Στην πράξη, η διαδικασία υποβολής καταγγελίας καθίσταται σχεδόν αδύνατη: η γυναίκα πρέπει να παρουσιαστεί αυτοπροσώπως ενώ καλύπτεται πλήρως και συνοδεύεται από έναν άνδρα κηδεμόνα, συχνά τον ίδιο τον σύζυγο που διέπραξε τη βία. Ακόμη και αν αποδειχθεί σοβαρός τραυματισμός, η μέγιστη ποινή δεν ξεπερνά τις 15 ημέρες φυλάκισης, ενώ ο νόμος έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε αυτό το όριο να επιτυγχάνεται ελάχιστα.
Ο νέος κώδικας καταργεί πλήρως προηγούμενους νόμους που προστάτευαν τις γυναίκες από αναγκαστικούς γάμους, βιασμό και ενδοοικογενειακή βία, ενώ παράλληλα ποινικοποιεί τη συζήτηση του ίδιου του ποινικού κώδικα. Το άρθρο 34 περιορίζει τις γυναίκες που επιχειρούν να ξεφύγουν από τη βία, επιβάλλοντας ποινές φυλάκισης έως και τρεις μήνες τόσο σε εκείνες όσο και στα μέλη της οικογένειάς τους που τις φιλοξενούν.
Η καθημερινή ζωή των Αφγανών γυναικών έχει μετατραπεί σε ένα συνεχές καθεστώς φόβου και περιορισμών: απαγορεύεται να εμφανίζονται δημόσια χωρίς κάλυψη, να οδηγούν, να μιλούν με άνδρες εκτός στενών συγγενών, ακόμη και να μιλούν δυνατά μέσα στο σπίτι. Οποιαδήποτε παραβίαση οδηγεί σε σύλληψη ή φυλάκιση.
Παράλληλα, ο κώδικας ποινικοποιεί ακόμη και τη σκέψη ή την κριτική κατά της ηγεσίας των Ταλιμπάν, τον χορό, τη μουσική και την αμφισβήτηση των αποφάσεών τους. Το άρθρο 23 επιβάλλει 20 μαστιγώματα και έξι μήνες φυλάκιση σε όποιον προσβάλλει ηγετικό στέλεχος, ενώ όποιος γίνεται μάρτυρας δραστηριότητας αντιπολίτευσης και δεν την αναφέρει αντιμετωπίζει δύο χρόνια φυλάκιση.
Συνολικά, ο νέος νόμος ενισχύει την ασυδοσία των Ταλιμπάν και την ατιμωρησία για κάθε μορφή βίας ή περιορισμού, διασφαλίζοντας ότι οι δικαστές λειτουργούν χωρίς εποπτεία και οι γυναίκες δεν έχουν πρόσβαση σε νομική προστασία. Το οικοδόμημα αυτό καθιστά την κοινωνία εξαιρετικά ιεραρχημένη, με διαφορετική αντιμετώπιση για τα εγκλήματα ανάλογα με την κοινωνική τάξη του δράστη, και μετατρέπει τα σώματα και τις ζωές των γυναικών σε πλήρως ελεγχόμενο πεδίο.
Η Ναρζές, πρώην φοιτήτρια πανεπιστημίου στη δυτική Χεράτ, περιγράφει την κατάσταση ως διαρκή αντίσταση και αόρατο πόνο, τονίζοντας ότι η νέα νομοθεσία νομιμοποιεί τον φόβο και καταργεί οποιοδήποτε δικαίωμα αυτοπροστασίας. Παρά τις προσπάθειες των Ταλιμπάν να παρουσιάσουν λειτουργική κυβέρνηση, οι περιορισμοί και η αυθαίρετη δικαιοσύνη δημιουργούν ένα κλίμα τρόμου και πλήρους κοινωνικού ελέγχου.
Πηγή: VoiceNews.gr
