Η Ινδονησία μελετά την ιδέα να χρησιμοποιεί τμήματα αυτοκινητοδρόμων ως εφεδρικούς διαδρόμους προσγείωσης για μαχητικά αεροσκάφη σε περίπτωση ανάγκης. Η πρόταση δεν αφορά μόνιμες βάσεις, αλλά μια λύση έκτακτης ανάγκης που θα προσφέρει ευελιξία σε κρίσιμες καταστάσεις.
Η γεωγραφία του αρχιπελάγους, πάνω από 6.000 κατοικημένα νησιά και μεγάλη έκταση από ανατολή προς δύση, καθιστά δύσκολη την πλήρη κάλυψη με λίγες μεγάλες αεροπορικές βάσεις, γεγονός που οδηγεί στη σκέψη αυτή.
Στο πλαίσιο αυτό, κάθε επαρχία θα μπορούσε να διαθέτει τμήμα δρόμου μήκους περίπου 3.000 μέτρων, αρκετό για απογείωση και προσγείωση στρατιωτικών αεροσκαφών. Οι δρόμοι θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται κανονικά, αλλά θα μπορούν να αξιοποιηθούν επιχειρησιακά όταν χρειαστεί.
Οι πρώτες δοκιμές στη Σουμάτρα έδειξαν ότι το σχέδιο είναι εφικτό: ένα F-16 και ένα Super Tucano προσγειώθηκαν επιτυχώς σε τμήμα αυτοκινητοδρόμου, αξιολογώντας την πρακτική εφαρμογή.
Η κύρια πρόκληση αφορά το πλάτος των δρόμων, περίπου 24 μέτρα, σε σύγκριση με τους τυπικούς διαδρόμους που φτάνουν τα 45-60 μέτρα. Παρ’ όλα αυτά, οι πιλότοι εκπαιδεύονται για περιορισμένους χώρους, καθιστώντας το σενάριο δυνατό υπό συγκεκριμένες συνθήκες.
Το σχέδιο θεωρείται μέτρο ενίσχυσης της επιχειρησιακής ετοιμότητας, πιο οικονομικό από την κατασκευή νέων στρατιωτικών βάσεων, αξιοποιώντας υφιστάμενες υποδομές. Οι δρόμοι αποκτούν έναν δευτερεύοντα ρόλο, ενεργοποιούμενο μόνο σε έκτακτες περιστάσεις, συνδυάζοντας πρακτικότητα και στρατηγική ευελιξία.
Πηγή: VoiceNews.gr
