Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες καταφέρουν να επιβάλουν τον έλεγχο της Βενεζουέλας και, κατ’ επέκταση, των μεγαλύτερων αποδεδειγμένων αποθεμάτων πετρελαίου στον κόσμο, αυτό θα σηματοδοτήσει μια σημαντική μετατόπιση στην παγκόσμια ισχύ. Μια τέτοια κίνηση δεν θα αφορούσε την αποκατάσταση της δημοκρατίας ή την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά την επαναβεβαίωση της στρατηγικής κυριαρχίας στην ενέργεια, τις εμπορικές οδούς και τις περιφερειακές ευθυγραμμίσεις. Σε αυτή την περίπτωση, το Ιράν πιθανότατα θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή των στρατηγικών προτεραιοτήτων της Ουάσινγκτον. Η διασφάλιση του ελέγχου του πετρελαίου της Βενεζουέλας θα μείωνε την ευπάθεια των ΗΠΑ σε ενεργειακές διαταραχές στον Κόλπο και θα παρείχε ένα προστατευτικό πλαίσιο έναντι των κρίσεων εφοδιασμού σε περίπτωση αντιπαράθεσης με το Ιράν. Με μια αξιόπιστη εναλλακτική πηγή αργού πετρελαίου υπό την επιρροή της, η Ουάσινγκτον θα ήταν σε καλύτερη θέση να απορροφήσει ή να αντισταθμίσει την καταστροφή ή το κλείσιμο των ενεργειακών υποδομών στον Περσικό Κόλπο κατά τη διάρκεια ενός πολέμου. Αυτό θα μείωνε το οικονομικό κόστος της κλιμάκωσης και θα καθιστούσε την στρατιωτική πίεση κατά του Ιράν πιο πολιτικά και οικονομικά διαχειρίσιμη. Ταυτόχρονα, ένας τέτοιος έλεγχος θα ενίσχυε την ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να διαμορφώνουν τις παγκόσμιες ροές και τις τιμές πετρελαίου, ενισχύοντας τον κεντρικό ρόλο του δολαρίου στις αγορές ενέργειας και βοηθώντας στη διατήρηση του συστήματος πετροδολαρίων που στηρίζει την οικονομική ισχύ των ΗΠΑ. Η Βενεζουέλα θα γινόταν έτσι κάτι περισσότερο από ένα περιφερειακό ζήτημα. Θα γινόταν ένα στρατηγικό προηγούμενο, μια απόδειξη ότι η οικονομική πίεση, η πολιτική μηχανική και, εάν χρειαστεί, η βία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αναδιάρθρωση κυρίαρχων κρατών και την αναδιάρθρωση της παγκόσμιας ισορροπίας δυνάμεων. Ωστόσο, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες εμπλακούν στη Βενεζουέλα και αντιμετωπίσουν συνεχή αντίσταση, το αποτέλεσμα θα αλλάξει δραματικά. Μια παρατεταμένη κρίση θα εξαντλούσε το πολιτικό κεφάλαιο, θα επηρέαζε τους στρατιωτικούς και οικονομικούς πόρους και θα αποδυνάμωνε την ικανότητα της Ουάσιγκτον να προβάλλει ισχύ αλλού, συμπεριλαμβανομένης της Μέσης Ανατολής. Αυτό θα περιέπλεκε επίσης τον ισραηλινό στρατηγικό σχεδιασμό, ο οποίος συνδέεται στενά με την περιφερειακή επιρροή των ΗΠΑ. Αυτό που θα συμβεί στη Βενεζουέλα δεν θα μείνει στη Λατινική Αμερική. Θα διαμορφώσει το μέλλον του ενεργειακού ελέγχου, τα όρια της αμερικανικής ισχύος και την κατεύθυνση της γεωπολιτικής αντιπαράθεσης πολύ πέρα από το Καράκας.
K.K.
Πηγή: VoiceNews.gr
