Η Ρωσία προχωρά με ταχύ ρυθμό στην καθιέρωση της βιομετρικής ταυτοποίησης, δηλαδή της χρήσης μοναδικών σωματικών χαρακτηριστικών – κυρίως του προσώπου – ως επίσημης μορφής ταυτότητας. Στο επίκεντρο βρίσκεται το Ενιαίο Βιομετρικό Σύστημα (UBS), μια κρατικά ελεγχόμενη βάση δεδομένων όπου αποθηκεύονται ψηφιακά αποτυπώματα προσώπων πολιτών, ώστε να μπορούν να αναγνωρίζονται αυτόματα από κάμερες και συστήματα ασφαλείας.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα της Kommersant, η ρωσική κυβέρνηση εξετάζει αλλαγές στη νομοθεσία που θα επιτρέπουν στα σχολεία να χρησιμοποιούν αναγνώριση προσώπου για την είσοδο και παρακολούθηση των μαθητών. Η αναγνώριση προσώπου είναι μια τεχνολογία που συγκρίνει μια ζωντανή εικόνα με αποθηκευμένα δεδομένα, ώστε να επιβεβαιώσει την ταυτότητα κάποιου χωρίς κάρτες ή έγγραφα. Πιλοτικά προγράμματα με «βιομετρικά τουρνικέ» λειτουργούν ήδη στην περιοχή του Ταταρστάν. Επισήμως, η συμμετοχή χαρακτηρίζεται προαιρετική και απαιτείται γονική συναίνεση.
Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Ντμίτρι Γκριγκορένκο υποστήριξε ότι η είσοδος στα σχολεία «με το πρόσωπο» αυξάνει την ασφάλεια, επειδή είναι πάντα γνωστό ποιος μπαίνει, ποιος βγαίνει και ποιος βρίσκεται εντός του σχολικού χώρου. Η επιχειρηματολογία βασίζεται στην ιδέα ότι η πλήρης ιχνηλασιμότητα μειώνει τους κινδύνους.
Η βιομετρική ταυτοποίηση δεν περιορίζεται όμως στα σχολεία. Η ανώνυμη εταιρεία Center for Biometric Technologies, που διαχειρίζεται τα δεδομένα, παρουσίασε πρόσφατα την πλατφόρμα Migom («σε μια στιγμή»). Η πλατφόρμα αυτή επιτρέπει στους πολίτες να χρησιμοποιούν το πρόσωπό τους αντί για έγγραφα για καθημερινές υπηρεσίες: έκδοση εγγράφων σε κρατικές υπηρεσίες, check-in σε ξενοδοχεία, επαλήθευση ηλικίας για αγορές με ηλικιακό περιορισμό (όπως ενεργειακά ποτά), ακόμη και μελλοντικούς ελέγχους ασφαλείας πριν από πτήσεις.
Οι αρχές παρουσιάζουν το σύστημα ως συνδυασμό ευκολίας (δεν χρειάζονται κάρτες ή ταυτότητες) και ασφάλειας (ακριβής ταυτοποίηση σε πραγματικό χρόνο). Ωστόσο, η μαζική αποθήκευση βιομετρικών δεδομένων – ιδίως ανηλίκων – εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ιδιωτικότητα, την επιτήρηση και το κατά πόσο μια «προαιρετική» τεχνολογία μπορεί σταδιακά να γίνει αναπόφευκτη στην καθημερινή ζωή.
Πηγή: VoiceNews.gr
