Μεθοδικά και χωρίς καμία ουσιαστική διαβούλευση, το Υπουργείο Παιδείας παραδίδει την επαγγελματική κατάρτιση απευθείας στα χέρια της φαρμακοβιομηχανίας. Η ίδρυση της πρώτης Ακαδημίας Επαγγελματικής Κατάρτισης από την Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ), με έναρξη λειτουργίας τον Φεβρουάριο, αποτελεί ένα ακόμη βήμα στην πλήρη ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης.
Το κράτος αναλαμβάνει σχεδόν εξ ολοκλήρου το κόστος και την ευθύνη: ίδρυση, διοίκηση, στελέχωση, επιλογή εκπαιδευτών, μισθοδοσία προσωπικού, αποζημίωση εκπαιδευτών και λειτουργικά έξοδα. Δημόσιο χρήμα, δημόσιες δομές, δημόσια ευθύνη. Από την άλλη πλευρά, οι φαρμακοβιομήχανοι εξασφαλίζουν κατάρτιση «κομμένη και ραμμένη» στις ανάγκες τους, πρακτική άσκηση και μαθητεία μέσα στις εγκαταστάσεις τους και ένα σταθερό απόθεμα εκπαιδευμένου, πειθαρχημένου και φθηνού εργατικού δυναμικού.
Η περιβόητη «απορρόφηση» των καταρτιζόμενων δεν είναι κοινωνική μέριμνα. Είναι μηχανισμός ελέγχου και φιλτραρίσματος εργαζομένων, με κριτήρια που υπηρετούν αποκλειστικά τις ανάγκες της αγοράς και της κερδοφορίας. Οι καταρτιζόμενοι αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμο υλικό, χωρίς ουσιαστικές εγγυήσεις για εργασιακά δικαιώματα, μισθούς και συλλογικές συμβάσεις.
Ιδιαίτερα προκλητικό είναι το καθεστώς των «δωρεών» και των «χορηγιών»: κτίρια, εξοπλισμός, χρηματοδοτήσεις και υποτροφίες βαφτίζονται ευεργεσία, ενώ συνοδεύονται από γενναίες φοροαπαλλαγές και απαλλαγή από ΦΠΑ. Δηλαδή, οι επιχειρήσεις όχι μόνο καθορίζουν το περιεχόμενο της κατάρτισης, αλλά επιπλέον ανταμείβονται φορολογικά για τη συμμετοχή τους, την ώρα που τα δημόσια ΙΕΚ και οι δημόσιες δομές κατάρτισης υπολειτουργούν και υποχρηματοδοτούνται.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένο μέτρο. Πρόκειται για στρατηγική επιλογή: το Υπουργείο Παιδείας μετατρέπεται σε διαχειριστή επιχειρηματικών συμφερόντων, η εκπαίδευση σε εμπόρευμα και οι νέοι σε «καταρτιζόμενους» χωρίς δικαιώματα. Το δημόσιο σχολείο και η δημόσια επαγγελματική εκπαίδευση υπονομεύονται συνειδητά, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη γενικευμένη είσοδο των επιχειρήσεων σε κάθε βαθμίδα.
Απέναντι σε αυτή την πολιτική, δεν χωρούν αυταπάτες ούτε σιωπή. Η εκπαίδευση δεν είναι παράρτημα των βιομηχάνων και η κατάρτιση δεν μπορεί να λειτουργεί ως μηχανισμός ανακύκλωσης φθηνής εργασίας. Η υπεράσπιση της δημόσιας επαγγελματικής εκπαίδευσης και των δικαιωμάτων των καταρτιζόμενων είναι υπόθεση συλλογικού αγώνα.
Πηγή: VoiceNews.gr
