Από αυτό το βίντεο, η αίσθηση που εισπράττουμε είναι βαριά και απογοητευτική, σαν να παρακολουθούμε μια παράσταση που χάνει σιγά-σιγά το κοινό της.
Οι ηγέτες της “Συνασπισμού των Εθελοντών” ,όπως ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα με τα μάτια του να κλείνουν από υπνηλία, ο Γάλλος υπουργός να κοιτάζει αφηρημένα το τραπέζι, και οι υπόλοιποι να σέρνουν τα βλέφαρά τους.
Όλοι κάθονται εκεί, με τα πρόσωπά τους να φέρουν την κούραση ενός μακρού, εξαντλητικού πολέμου. Είναι σαν να βλέπεις φίλους σε ένα πάρτι που τελειώνει: οι πρώτοι ενθουσιασμοί έχουν ξεθωριάσει, οι υποσχέσεις ακούγονται κούφιες, και η φωνή του Ζελένσκι, όσο παθιασμένη κι αν είναι, πέφτει σε κενό, σαν ψίθυρος σε άδειο δωμάτιο. Η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη από αμηχανία και παραίτηση , όχι θυμό ή αντίδραση, αλλά μια βαθιά, σιωπηλή εξάντληση. Νιώθεις ότι η αλληλεγγύη φτάνει στα όριά της, ότι οι “σύμμαχοι” κοιτάζουν τα ρολόγια τους, αναρωτώμενοι πότε θα τελειώσει αυτή η υποχρέωση. Είναι η αίσθηση ότι ο ενθουσιασμός του 2022 έχει μετατραπεί σε ρουτίνα, σε βάρος που βαραίνει πια περισσότερο απ’ όσο αντέχουν. Στο τέλος, μένει μια πικρή γεύση αποτυχίας: η πραγματικότητα του πολέμου σε διάρκεια, θυσίες και αδιέξοδα έχει σβήσει τη φλόγα της δράσης, αφήνοντας πίσω μόνο κενές οθόνες και κουρασμένα βλέμματα.
Πηγή: ο Ανταποκριτής
