Μητσοτάκης και Χαρδαλιάς φαίνεται να διεκδικούν με άνεση το… βραβείο της πιο αποτυχημένης πολιτικής διαχείρισης απορριμμάτων, καθώς, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το 2024 το 89,54% των σκουπιδιών της Αττικής κατέληξε στον ΧΥΤΑ της Φυλής με αποκλειστική τους ευθύνη.
Το δεδομένο είναι ακόμη πιο σοκαριστικό αν αναλογιστεί κανείς ότι η Αττική παράγει και διαχειρίζεται περίπου το 40% των απορριμμάτων όλης της χώρας.
Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο ανησυχητική αν λάβει κανείς υπόψη ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στο όνομα μιας δήθεν περιβαλλοντικής πρωτοπορίας, αποφάσισε να επιταχύνει τους στόχους της ανακύκλωσης, θέτοντας το 2030 ως χρονικό όριο για την ανακύκλωση του 65% των σκουπιδιών και την ταφή μόνο του 10%, αντί για το 2035 που προέβλεπε προηγούμενος σχεδιασμός.
Η πρωτοβουλία αυτή περισσότερο μοιάζει με παραμύθι, σχεδιασμένη να γεμίσει τη χώρα με εργοστάσια καύσης για λίγες μετρημένες εταιρείες. Ωστόσο, και αυτό το σχέδιο φαίνεται να μην τραβάει, καθώς περιφέρειες αρχίζουν να απορρίπτουν τις περιβαλλοντικές μελέτες για τις μονάδες καύσης.
Το τραγικό είναι ότι ακόμα και ο Νίκος Χαρδαλιάς, περιφερειάρχης Αττικής που φαινομενικά εμφανίζεται αντίθετος στην καύση, στην πράξη δεν έχει κάνει τίποτα περισσότερο από το να… μας θάψει στα ίδια τα σκουπίδια.
Τα στοιχεία της ντροπής για ταφή και ανακύκλωση
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του 2024, όπως τα επεξεργάστηκε το Δυτικό Μέτωπο – Συντονισμός φορέων, συλλογικοτήτων και πολιτών Δ. Αττικής – Δ. Αθήνας, η διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική έχει ουσιαστικά καταρρεύσει. Η ανακύκλωση είναι σχεδόν μηδενική, ενώ η ταφή των σκουπιδιών κυριαρχεί:
- Το 89,54% των ΑΣΑ (Αστικά Στερεά Απόβλητα) κατέληξε σε ταφή.
- Ανακτήθηκε μόλις το 7,55% μέσω προδιαλογής και μηχανικής επεξεργασίας, ενώ το 2,91% χάθηκε σε υγρή ή αέρια μορφή.
- Τα καύσιμα υλικά (SRF) αποτέλεσαν μόλις το 0,7% των ανακτηθέντων.
Το Δυτικό Μέτωπο υπογραμμίζει ότι για την επίτευξη αυτών των «αποτελεσμάτων» επεκτάθηκε η ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων, ξοδεύτηκαν πάνω από 200 εκατ. ευρώ σε άχρηστες μελέτες και έργα βιτρίνας, ενώ εξοπλισμός αξίας δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ για βιοαπόβλητα (οχήματα, κάδοι) παραμένει ανεκμετάλλευτος σε αποθήκες και αμαξοστάσια δήμων και του ΕΔΣΝΑ.
Η μοναδική Μονάδα Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΕΜΑΚ) στη Φυλή, που κόστισε πάνω από 100 εκατ. ευρώ και χρειάστηκε δέκα χρόνια για να λειτουργήσει, επεξεργάζεται μόλις μικρό μέρος των σύμμεικτων αποβλήτων. Από τους 318.273 τόνους που δέχεται, οι 236.738 τόνοι (74,38%) καταλήγουν σε ταφή, τα ανακτήσιμα μόλις στο 8% και τα καύσιμα υλικά στο 1%.
Η χωματερή της Φυλής δέχεται σχεδόν το 94,32% των σκουπιδιών της Αττικής και θάβει το 89,54%. Η εγκατάσταση, η οποία λειτουργεί από τη δεκαετία του 1960, έχει υπερφορτωθεί και απειλείται με κατάρρευση, αποτελώντας χρόνια πηγή ρύπανσης για τον αέρα, το έδαφος και τα υπόγεια νερά της περιοχής, με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων. Το Δυτικό Μέτωπο τονίζει ότι η μόνη λύση είναι το άμεσο και οριστικό κλείσιμό της.
Όσον αφορά τον Νίκο Χαρδαλιά, η στάση του τα τελευταία χρόνια ήταν περιορισμένη, επικεντρωμένη στη διαχείριση της περιφέρειας αλλά όχι στα κρίσιμα ζητήματα σκουπιδιών, με αποτέλεσμα την κατάρρευση της ανακύκλωσης και την κυριαρχία της ταφής στη Φυλή. Όταν συζητήθηκε η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για το εργοστάσιο καύσης, εμφανίστηκε αντίθετος, όχι όμως στην καύση καθαυτή, αλλά στον τρόπο που προωθείται. Υποστήριξε ότι η συζήτηση για την καύση πρέπει να ξεκινήσει μόνο αφού επιτευχθεί ανακύκλωση 60%-70%, προτείνοντας νέα αρχιτεκτονική για την ανακύκλωση.
Παράλληλα, ο ΕΔΣΝΑ, φορέας διαχείρισης των ΑΣΑ, χρειάστηκε έναν χρόνο για να πιστοποιηθεί από τη ΡΑΑΕΥ μετά από αποτυχημένη πρώτη αξιολόγηση, δείχνοντας ότι τα σκουπίδια δεν μπορούν να περιμένουν πολιτικά παιγνίδια και εσωκομματικές κόντρες. Σήμερα, η Αττική ανακυκλώνει μόλις το 7,55% των απορριμμάτων της, παρά τα εκατοντάδες εκατομμύρια που έχουν δαπανηθεί, αφήνοντας το μέλλον εξαιρετικά δυσοίωνο.
Πηγή: VoiceNews.gr
