Θεωρείται το πιο ακριβό και τεχνολογικά προηγμένο μαχητικό που κατασκεύασαν ποτέ οι Ηνωμένες Πολιτείες. Το F-35 προοριζόταν να αποτελέσει το «διαμάντι» της αεροπορικής υπεροχής της Δύσης και τον πυρήνα της αποτρεπτικής ισχύος του ΝΑΤΟ.
Όμως η πραγματικότητα, όπως καταγράφεται σε πρόσφατη έκθεση του Γραφείου Κυβερνητικής Λογοδοσίας των ΗΠΑ (GAO), είναι εντελώς διαφορετική, το πρόγραμμα των 2 τρισ. δολαρίων έχει μετατραπεί σε τεχνικό, οικονομικό και διπλωματικό βαρίδι.
Σύμφωνα με την έκθεση, μόνο το 2024 η Lockheed Martin παρέδωσε 110 αεροσκάφη, με καθυστέρηση 238 ημερών κατά μέσο όρο, σχεδόν τετραπλάσια από το 2023. Οι κινητήρες της Pratt & Whitney αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ψύξης και αξιοπιστίας, με αποτέλεσμα να καθηλώνονται δεκάδες αεροσκάφη. Το πρόγραμμα «Block 4», που υποτίθεται ότι θα παρείχε το πλήρες πακέτο των δυνατοτήτων του F-35, έχει περιοριστεί, κορυφαίες λειτουργίες ηλεκτρονικού πολέμου, επικοινωνιών και οπλικών συστημάτων «κόβονται» ή μεταφέρονται στο απώτερο μέλλον για να μειωθούν οι καθυστερήσεις.
Ο Αμερικανός αναλυτής Νταν Γκρέιζερ του Κέντρου Στίμσον μιλά ανοιχτά για αποτυχία του προγράμματος. Όπως επισημαίνει, το Πεντάγωνο «έκρυψε» ότι η ανάπτυξη του F-35 δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και απλώς μετονόμασε την εκκρεμή φάση σε “εκσυγχρονισμό Block 4”, προκειμένου να μη χρειαστεί να παραδεχθεί ότι το έργο ξέφυγε από κάθε προϋπολογισμό. Με άλλα λόγια, οι κυβερνήσεις και οι σύμμαχοι πληρώνουν ακόμη για ένα αεροσκάφος που δεν έχει φτάσει ούτε στα βασικά επίπεδα απόδοσης.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Από το 2006 μέχρι σήμερα, το πρόγραμμα έχει κοστίσει πάνω από 1,7 τρισ. δολάρια, ενώ οι ΗΠΑ παραδέχονται ότι η πλήρης επιχειρησιακή του ικανότητα θα επιτευχθεί «μετά το 2030». Παρ’ όλα αυτά, η Ουάσινγκτον εξακολουθεί να το προωθεί σε συμμάχους ως «αναγκαία επένδυση ασφαλείας». Ήδη 19 χώρες έχουν αγοράσει ή παραγγείλει F-35, ανάμεσά τους το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία, η Νορβηγία, η Ολλανδία και, φυσικά, η Ελλάδα.
Η ελληνική κυβέρνηση, μέσα στη γνωστή λογική του «ανήκομεν εις τη Δύσιν», έχει δεσμευτεί να αποκτήσει 20 έως 40 μαχητικά F-35, σε κόστος που αναμένεται να ξεπεράσει 6 δισ. ευρώ. Και όμως, τα στοιχεία των αμερικανικών επιθεωρήσεων δείχνουν ότι το αεροσκάφος δεν έχει σταθερό λογισμικό, δεν έχει ολοκληρωμένο σύστημα αισθητήρων και παρουσιάζει συνεχείς βλάβες στο σύστημα TR-3, που υποτίθεται πως θα βελτίωνε την απόδοση.
Στην πράξη, το F-35 δεν είναι το «μαχητικό του μέλλοντος» αλλά ένα ημιτελές project, που απορροφά πόρους χωρίς να προσφέρει εγγυήσεις αξιοπιστίας. Για την Ελλάδα, μια χώρα με περιορισμένο αμυντικό προϋπολογισμό και αυξημένες ανάγκες αποτροπής, η επένδυση σε ένα αμερικανικό πρόγραμμα με τόσο θολά αποτελέσματα δεν είναι στρατηγική, αλλά ενα ρίσκο.
Και το χειρότερο; Οι ίδιες οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν πλέον ότι η προσπάθεια να δημιουργήσουν ένα «όπλο για όλους», ένα αεροσκάφος που θα εξυπηρετεί ταυτόχρονα 15 στρατούς, ήταν εξαρχής ανυπόστατη.
Ο Γκρέιζερ το περιγράφει εύστοχα: «Όταν προσπαθείς να φτιάξεις ένα αεροσκάφος που να ικανοποιεί όλους, καταλήγεις με ένα βάρος δύο τρισεκατομμυρίων δολαρίων στον λαιμό σου».
Η υπόθεση του F-35 δεν είναι μόνο τεχνικό σκάνδαλο. Είναι ενα πολιτικό μάθημα, πώς ένα υπερτιμημένο αμερικανικό project μπορεί να μετατραπεί σε παγίδα εξάρτησης για χώρες που το αγόρασαν για “γεωπολιτικό κύρος” και όχι για πραγματική επιχειρησιακή ανάγκη.
Για την Ελλάδα, το ερώτημα είναι ξεκάθαρο:
Θα πληρώσουμε δισεκατομμύρια για ένα αεροσκάφος που δεν πετά όπως υποσχέθηκαν, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουμε το ΝΑΤΟ;
Πηγή: VoiceNews.gr
