Είναι γεγονός ότι η Ευρώπη ενεργοποιεί μια στρατηγική που είχε στα συρτάρια της από το 2022 για να στραφεί στο Υδρογόνο στα πλαίσια της ενεργειακής της μετάβασης.
Για το σκοπό αυτό σκοπεύει στην παραγωγή και εισαγωγή 20 εκατομμυρίων τόνων υδρογόνου έως το 2030 για την απαλλαγή της βιομηχανίας και των μεταφορών από τις εκπομπές άνθρακα.
Παρόλο που σημειώνεται σημειώνεται σημαντική πρόοδος στις πολιτικές, τη χρηματοδότηση και την ανάπτυξη υποδομών (όπως η αναβάθμιση των αγωγών), η ήπειρος αντιμετωπίζει προκλήσεις με υψηλό κόστος και κλιμάκωση της παραγωγής καθαρού υδρογόνου για την επίτευξη των φιλόδοξων στόχων της.
Αν και υπάρχουν δυσκολίες η ΕΕ φιλοδοξεί να αντικαταστήσει το 10% της απαιτούμενης ενέργειας που χρειάζεται με ενέργεια από υδρογόνο, μέχρι το 2050
Για το σκοπό αυτό έχει ήδη δημιουργηθεί η Τράπεζα Υδρογόνου για τη δημιουργία μιας αγοράς υδρογόνου και την αντιμετώπιση των διαφορών κόστους με τα ορυκτά καύσιμα
Χώρες όπως η Ολλανδία, το Βέλγιο και η Γερμανία ανακαινίζουν δίκτυα αγωγών φυσικού αερίου για τη διαχείριση υδρογόνου και έχουν δεσμευτεί να κατασκευάσουν νέα δυναμικότητα υδρογόνου.
Η Φινλανδία, αυξάνει την εγχώρια παραγωγική της ικανότητα, αξιοποιώντας τις ανανεώσιμες πηγές ηλεκτρικής ενέργειας.
Το όλο εγχείρημα συναντά ως οικονομικό εμπόδιο, που είναι το υψηλό κόστος επένδυσης για ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού , καθιστώντας δύσκολο τον ανταγωνισμό με τις εναλλακτικές λύσεις ορυκτών καυσίμων βραχυπρόθεσμα.
Η ΕΕ επιμένει καθώς οι ενεργειακοί της πόροι έχουν περιοριστεί σημαντικά βλέποντας στη χρήση του υδρογόνου το εργαλείο που θα την απαλλάξει από τον άνθρακα σε τομείς που είναι δύσκολο να ηλεκτροδοτηθούν, όπως η βαριά βιομηχανία (π.χ. παραγωγή χάλυβα) και οι μεταφορές μεγάλων αποστάσεων.
Πηγή: European Comission
