Τα στοιχήματα «φουντώνουν» στο Παρίσι για το πόσο θα αντέξει η δεύτερη κυβέρνηση του Σεμπαστιάν Λεκορνί, καθώς η πολιτική σκηνή στη Γαλλία δείχνει πιο εύθραυστη από ποτέ.
Η Le Figaro περιγράφει τη νέα κυβέρνηση ως «εύθραυστη σύνθεση προσώπων ελάχιστα γνωστών στο ευρύ κοινό», αποτελούμενη από πρώην ανώτερους αστυνομικούς, κρατικούς λειτουργούς και συνδικαλιστές, μαζί με αιρετούς χωρίς ιδιαίτερο πολιτικό βάρος, οι περισσότεροι εκ των οποίων ανταμείφθηκαν για την αφοσίωσή τους στον Εμανουέλ Μακρόν.
Η δεύτερη αυτή προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης από τον Σεμπαστιάν Λεκορνί, το βράδυ της Κυριακής, υπό την έγκριση του Γάλλου προέδρου, καταδεικνύει την αυξανόμενη απομόνωση του Μακρόν από σχεδόν ολόκληρο το πολιτικό φάσμα και την απώλεια επαφής του με την πραγματικότητα, όπως σχολιάζουν οι γαλλικές εφημερίδες.
Με σαρκαστική διάθεση, ο αρχισυντάκτης πολιτικού ρεπορτάζ της Le Figaro, Γκιγιόμ Ταμπάρ, σημειώνει: «Το πείσμα ονομάζεται ανανέωση, η αναστάτωση θεωρείται συνέχεια και η γελοιοποίηση αξιοπρέπεια. Δεν λείπουν τα οξύμωρα για να περιγράψουν τη γαλλική πολιτική ζωή».
Από τους 18 υπουργούς της πρώτης κυβέρνησης Λεκορνί, οι 12 επαναδιορίστηκαν. Ο Μακρόν επέλεξε να διατηρήσει στα υπουργεία-κλειδιά τους «μακρονιστές» συνεργάτες του, όπως τον Ζεράρ Νταρμανέν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και τον Ρολάν Λεσκίρ στο Οικονομικών, προκειμένου να διατηρήσει τον πλήρη έλεγχο.
Παράλληλα, το κεντροδεξιό κόμμα των Ρεπουμπλικανών διχάζεται, καθώς έξι μέλη του μετέχουν στη νέα κυβέρνηση, ενώ καμία εξέχουσα προσωπικότητα της αριστεράς δεν συμμετέχει. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί ο Ζαν-Πιερ Φαραντού, πρώην επικεφαλής της γαλλικής εταιρείας σιδηροδρόμων SNCF, που ανέλαβε το Υπουργείο Εργασίας, δίνοντας μια μικρή ελπίδα για διάλογο στα κοινωνικά ζητήματα.
Ο Τύπος στη Γαλλία μιλά για «μια εβδομάδα τρέλας» που ξεκινά. Πρώτος στόχος του Λεκορνί είναι να περάσει ο προϋπολογισμός του επόμενου έτους από την Εθνοσυνέλευση, ωστόσο δεν διαθέτει την απαιτούμενη πλειοψηφία. Η Le Figaro σημειώνει με νόημα: «Καλώς ήρθατε στον κόσμο του Όργουελ, όπου ο πόλεμος είναι ειρήνη, η ελευθερία σκλαβιά και η άγνοια δύναμη».
Σε κύριο άρθρο της, η Le Monde προειδοποιεί ότι «ο Εμανουέλ Μακρόν οδηγεί τη χώρα σε κρίση καθεστώτος», αναρωτώμενη αν έχει συνειδητοποιήσει πως πρέπει να αποχωρήσει «τουλάχιστον για να διασώσει ό,τι απέμεινε από τη θητεία του». Η εφημερίδα υπενθυμίζει ότι, μετά την άρνησή του να αποδεχτεί τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 2024, η επιμονή του στον έλεγχο έχει οδηγήσει ήδη σε δύο παραιτήσεις πρωθυπουργών μέσα σε έναν χρόνο. Μια νέα πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης Λεκορνί θα μπορούσε να οδηγήσει στη διάλυσή της, επιτείνοντας την κρίση των θεσμών.
«Ο Μακρόν συνεχίζει να παίζει τη Γαλλία στα ζάρια». Παρά την παραίτηση Λεκορνί, ο πρόεδρος τον επαναδιόρισε και σχημάτισε μια σχεδόν πανομοιότυπη κυβέρνηση, προκαλώντας την οργή της αριστερής αντιπολίτευσης και τη δυσφορία των συμμάχων του.
Ήδη, ο Εθνικός Συναγερμός της Μαρίν Λεπέν και η Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν-Λικ Μελανσόν ετοιμάζονται να καταθέσουν πρόταση μομφής, προειδοποιώντας ότι ο Μακρόν, με ολοένα και πιο περιορισμένη πολιτική βάση, κινδυνεύει να οδηγήσει τη χώρα σε διαρκές θεσμικό αδιέξοδο.
Η Γαλλία βαδίζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς το πολιτικό χάος. Ο Λεκορνί δύσκολα θα μπορέσει να εξασφαλίσει έστω μια άτυπη συμφωνία ανοχής από την αντιπολίτευση, γεγονός που αυξάνει την πιθανότητα πρόωρων εκλογών. Όπως σχολιάζουν γάλλοι δημοσιογράφοι, «η διάρκεια ζωής αυτής της κυβέρνησης θα εξαρτηθεί από το αν τα κοινοβουλευτικά κόμματα θα επιλέξουν να την ανεχθούν ή να τη ρίξουν».
Οι Σοσιαλιστές έχουν ήδη ανεβάσει το «αντίτιμο» της υποστήριξής τους, απαιτώντας την πλήρη αναστολή της αμφιλεγόμενης μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού. «Διαφορετικά, η κυβέρνηση θα ανατραπεί άμεσα», ξεκαθάρισε ο επικεφαλής τους, Ολιβιέ Φορ.
Ο πολιτικός επιστήμονας Ντόριαν Ντρέιγ, από το Ίδρυμα Ζαν-Ζορές, περιγράφει την εικόνα της χώρας ως «καταστροφική», εκτιμώντας ότι η Γαλλία βιώνει ένα εθνικό ψυχόδραμα με σοβαρές συνέπειες για τη δημοκρατία και τους θεσμούς της. «Αν συνεχιστεί αυτή η πορεία, οι πολίτες ίσως αρχίσουν να πιστεύουν ότι η δημοκρατία λειτουργεί καλύτερα όταν εξαρτάται από την ισχύ λίγων ανθρώπων. Και αυτό θα πρέπει να μας ανησυχεί βαθιά», προειδοποιεί.
Πηγή: VoiceNews.gr
