Από αναβολή σε αναβολή – η κοροϊδία σε βάρος της δημόσιας παιδείας
Πάνω από δεκατρία χρόνια έχουν να γίνουν ουσιαστικές «κρίσεις» και επιλογές στελεχών εκπαίδευσης. Δεκατρία χρόνια αναβολών, παρατάσεων, «προσωρινών λύσεων» και διορισμών αναπληρωτών που διαχειρίζονται θέσεις στρατηγικής σημασίας. Και σήμερα, το υπουργείο Παιδείας εξακολουθεί να μιλά για «σχεδιασμούς», «πλατφόρμες» και «στόχους» χωρίς να δίνει καμία συγκεκριμένη δέσμευση για το πότε θα τερματιστεί το καθεστώς παρατεταμένης αβεβαιότητας.
Η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη δήλωσε στο esos πως θα «ήθελε» οι αιτήσεις για τους προϊσταμένους ΚΕΔΑΣΥ και τους Περιφερειακούς Διευθυντές να ολοκληρωθούν μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς, ενώ για τους Διευθυντές Εκπαίδευσης παρέπεμψε σε… μελλοντική αξιολόγηση του αν «πετύχαμε τους στόχους». Πρόκειται για δηλώσεις που φανερώνουν όχι μόνο αοριστία, αλλά και έλλειψη πολιτικής βούλησης να μπει τάξη σε ένα ζήτημα που χρονίζει εδώ και πάνω από μια δεκαετία.
Την ίδια στιγμή, ολόκληρες Περιφερειακές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης –οι «στρατηγοί» του εκπαιδευτικού μας συστήματος– διοικούνται από αναπληρωτές που τοποθετήθηκαν με απευθείας αποφάσεις του υπουργείου, χωρίς ανοιχτές διαδικασίες, χωρίς αξιολόγηση, χωρίς αντικειμενικά κριτήρια. Οκτώ από τις δεκατρείς ΠΔΕ σήμερα λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο. Πρόκειται για πρακτική που απαξιώνει το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο και μετατρέπει τις κρίσιμες θέσεις ευθύνης σε λάφυρα κομματικών και κυβερνητικών επιλογών.
Το ίδιο συμβαίνει και με τους Συντονιστές Εκπαίδευσης Εξωτερικού. Η τελευταία προκήρυξη έγινε το 2014, και έκτοτε παρατάσεις δίνονται η μία μετά την άλλη. Οι θητείες ανανεώνονται χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο προσόντων ή διαδικασία αξιοκρατίας. Η νέα παράταση μέχρι το 2026 επιβεβαιώνει πως η «προσωρινότητα» έχει πλέον μετατραπεί σε μόνιμο καθεστώς.
Η κυβέρνηση της ΝΔ, που το 2019 κατήγγειλε την τότε ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για προσπάθεια «βολέματος ημετέρων» λίγο πριν τις εκλογές, ακολουθεί σήμερα την ίδια –αν όχι χειρότερη– τακτική: αναβολές, παλινωδίες και κομματικοί διορισμοί. Μάλιστα, φτάσαμε στο σημείο να έχει οριστεί ήδη Κεντρικό Συμβούλιο Επιλογής για τους Περιφερειακούς Διευθυντές, αλλά η διαδικασία να παραμένει παγωμένη, ενώ οι εκπαιδευτικές δομές υπολειτουργούν.
Το ερώτημα είναι απλό: πώς μπορεί να υπάρξει σοβαρή διοίκηση στην εκπαίδευση, όταν τα ίδια τα στελέχη της βρίσκονται σε παρατεταμένο καθεστώς «προσωρινότητας»; Πώς θα χαράξουν στρατηγική, πώς θα σχεδιάσουν δράσεις, όταν δεν γνωρίζουν αν σε λίγους μήνες θα εξακολουθούν να βρίσκονται στη θέση τους;
Η αλήθεια είναι σκληρή: το Υπουργείο Παιδείας παίζει καθυστερήσεις εις βάρος της εκπαίδευσης, μετατρέποντας ένα θεμελιώδες ζήτημα –την αξιοκρατική επιλογή στελεχών– σε πεδίο μικροπολιτικών ισορροπιών. Οι συνεχείς αναβολές δεν είναι απλώς διοικητικές καθυστερήσεις· είναι πλήγμα για τη λειτουργία των σχολείων, για την ποιότητα της διοίκησης και τελικά για το ίδιο το εκπαιδευτικό έργο.
Η κοινωνία και οι εκπαιδευτικοί απαιτούν ξεκάθαρες απαντήσεις και άμεσες κινήσεις. Η εποχή των παρατάσεων και των «αναπληρωτών» πρέπει να τελειώσει. Αν το Υπουργείο θέλει πραγματικά να μιλά για αξιοκρατία και αναβάθμιση της εκπαίδευσης, οφείλει να το αποδείξει στην πράξη – όχι με ευχολόγια και δηλώσεις αοριστίας.
Πηγή: VoiceNews.gr
