Η εμφάνιση του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ έμοιαζε περισσότερο με τελετουργία αυτο-εγκωμιασμού παρά με ουσιαστική πολιτική παρέμβαση. Ο πρωθυπουργός θέλησε να παρουσιαστεί ως ο αναμορφωτής της χώρας και εγγυητής της σταθερότητας, την ώρα που οι πολίτες, έπειτα από επτά χρόνια διακυβέρνησης, του αρνούνται και τους δύο αυτούς τίτλους.
Παρουσίασε μέτρα για τη μεσαία τάξη, τις οικογένειες και τους νέους, ξεχνώντας ότι όλα αυτά τα χρόνια τους είχε οδηγήσει σε φορολογική εξάντληση και τους είχε αφήσει απροστάτευτους απέναντι στην ακρίβεια και τη στεγαστική κρίση. Υπό το βάρος της κοινωνικής δυσαρέσκειας και της διεύρυνσης των ανισοτήτων, θυμήθηκε πολιτικές όπως η μείωση των φορολογικών συντελεστών, η στήριξη της νησιωτικότητας και η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις. Πολιτικές που όταν προτάθηκαν νωρίτερα, λοιδορήθηκαν ως «δημοσιονομικός λαϊκισμός».
Η αλήθεια είναι πως οι εξαγγελίες αυτές δεν συνιστούν μέρισμα ανάπτυξης, αλλά επιστροφή ενός ελάχιστου μέρους από την υπερφορολόγηση που υπέστησαν οι Έλληνες λόγω της μη τιμαριθμοποίησης της φορολογικής κλίμακας και της εργαλειοποίησης του πληθωρισμού. Οι μειωμένοι συντελεστές καλύπτουν μονάχα μερικώς τον λεγόμενο «φόρο πληθωρισμού», που χτυπά κυρίως τους εργαζόμενους χωρίς παιδιά.
Στο ζήτημα της ακρίβειας, ο πρωθυπουργός δεν τόλμησε να συγκρουστεί με τα καρτέλ, περιοριζόμενος σε ευχολόγια και στην «καλή προαίρεση της αγοράς». Και ενώ κοστολόγησε μόνο τη φορολογική παρέμβαση, υπερβαίνοντας μάλιστα τις ίδιες τις δημοσιονομικές «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης, παρέλειψε να κοστολογήσει τα υπόλοιπα μέτρα, αφήνοντας σκιές για την αξιοπιστία των εξαγγελιών του.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, δεν λείπουν οι κατηγορίες για «γαλάζια διαφθορά». Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στέλνει τη μία μετά την άλλη δικογραφίες με εμπλοκή υπουργών της Νέας Δημοκρατίας, την ώρα που ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί να χτίσει προφίλ ηγέτη που πατάσσει τη διαφθορά. Το πραγματικό πρόβλημα, όμως, δεν είναι ότι δεν ξερίζωσε τις παθογένειες του ΟΠΕΚΕΠΕ· είναι ότι επί των ημερών του αυτές μετατράπηκαν σε πάρτι κατασπατάλησης κοινοτικών πόρων με πολιτική κάλυψη από το Μέγαρο Μαξίμου.
Ακόμη και στο θέμα του Εθνικού Απολυτηρίου, ο πρωθυπουργός επιχείρησε να ιδιοποιηθεί μια διαδικασία που είχε ξεκινήσει με διακομματική συμφωνία, δείχνοντας για άλλη μια φορά αλαζονεία και πολιτικό θράσος.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του έχουν χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας. Όταν οι πολίτες δεν αναγνωρίζουν πλέον ούτε σταθερότητα ούτε μεταρρυθμιστικό έργο, το μόνο που μένει είναι η ανάγκη για ένα νέο «συμβόλαιο αλήθειας» με την κοινωνία και μια πραγματική πολιτική αλλαγή.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
Πηγή: VoiceNews.gr
