Όταν η ασφάλεια γίνεται ρουσφέτι
Η πρόσφατη ανακοίνωση για την αποστολή 20 επιπλέον αστυνομικών στις Σέρρες, ύστερα από προσωπική παρέμβαση της βουλευτού της ΝΔ Φωτεινής Αραμπατζή και την «άμεση ανταπόκριση» του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, φέρνει ξανά στο προσκήνιο μια από τις πιο παθογενείς όψεις του ελληνικού πολιτικού συστήματος, τον ευτελισμό της δημόσιας ασφάλειας μέσα από πρακτικές κομματικού μεσανατολισμού.
Δεν είναι η ανάγκη ενίσχυσης της αστυνόμευσης που προκαλεί ανησυχία, ούτε η επιλογή της συγκεκριμένης περιοχής. Είναι ο τρόπος… ο αστυνομικός σχεδιασμός της χώρας μοιάζει να εξαρτάται όχι από δεδομένα εγκληματικότητας, πληθυσμιακά κριτήρια ή επιχειρησιακές αξιολογήσεις, αλλά από το ποιος βουλευτής κάνει τη σωστή κίνηση στον σωστό χρόνο. Με λίγα λόγια, η αστυνομία καταντά παράρτημα των πολιτικών γραφείων.
Η εικόνα είναι γνωστή, βουλευτές παρουσιάζονται ως “μεσολαβητές”, υπουργοί ως “καλοί χορηγοί” και οι πολίτες ως αποδέκτες μίας δήθεν γενναιόδωρης χάρης. Αλλά έτσι δεν λειτουργεί ένα κράτος δικαίου. Έτσι λειτουργεί ένα πελατειακό σύστημα, που έχει μετατρέψει τις υπηρεσίες του κράτους σε διαπραγματεύσιμο πολιτικό εμπόρευμα.
Κι όμως, όλα αυτά παρουσιάζονται με πανηγυρικό τόνο. Οι αστυνομικοί δεν προσλαμβάνονται ούτε κατανέμονται για να υπηρετήσουν τη Δημοκρατία και την ασφάλεια όλων. Φορτώνονται, αντίθετα, στον κομματικό λογαριασμό όσων μπορούν να τους εξασφαλίσουν και να τους κεφαλαιοποιήσουν εκλογικά.
Αν κάθε επαρχιακό αστυνομικό τμήμα χρειάζεται ραντεβού με υπουργό και φωτογραφία στα social media για να λειτουργήσει, τότε ας είμαστε ειλικρινείς, δεν έχουμε σύγχρονη, αποτελεσματική και δίκαιη αστυνόμευση. Έχουμε πελατειακό realpolitik σύστημα.
Μια ευνομούμενη πολιτεία δεν διοικείται με πολιτικά “παζάρια” και κομματικά γραμμάτια. Χρειάζεται στρατηγική, θεσμικό σεβασμό και διαφάνεια. Και κυρίως, να σταματήσει να βλέπει τους πολίτες ως εκλογικές μονάδες, και να τους αντιμετωπίσει ως ίσους δικαιούχους της δημόσιας προστασίας.
Όσο το δόγμα «φίλε βουλευτή, σου χρωστάω μια ενίσχυση» κυριαρχεί, τόσο η ασφάλεια θα παραμένει υπό αίρεση και η Δημοκρατία, υπό προθεσμία.
Πηγή: VoiceNews.gr
