Η καταστροφική αλιεία με μηχανότρατα βυθού, η οποία περιλαμβάνει τη σύρση μεγάλων διχτυών κατά μήκος του πυθμένα, θα μπορούσε να απαγορευτεί σε πιο ευάλωτες περιοχές των αγγλικών θαλασσών σύμφωνα με νέες κυβερνητικές προτάσεις.
Οι ενδιαφερόμενοι φορείς της θάλασσας και της αλιείας καλούνται να συμμετάσχουν σε διαβούλευση σχετικά με την απαγόρευση των καταστροφικών αλιευτικών εργαλείων με τράτα βυθού, η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει περίπου 30.000 km2 σε 41 θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές (ΠΠΠ).
Ο υπουργός Περιβάλλοντος Steve Reed αναφέρει ότι απαιτείται «επείγουσα δράση» για την προστασία των βυθών και της φύσης πριν προκληθεί μη αναστρέψιμη ζημία.
Το Ηνωμένο Βασίλειο δέχεται πιέσεις να ενισχύσει τη θαλάσσια προστασία, καθώς τη Δευτέρα αρχίζει στη Γαλλία η τρίτη Διάσκεψη του ΟΗΕ για τους Ωκεανούς.
Κυβερνήσεις, ηγέτες επιχειρήσεων, επιστήμονες και ακτιβιστές συγκεντρώνονται για την περιβαλλοντική σύνοδο κορυφής στη Νίκαια, όπου τα φώτα της δημοσιότητας θα στραφούν στις δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν οι επιμέρους κυβερνήσεις για τη μείωση των επιπτώσεων στα χωρικά τους ύδατα, όπως η απαγόρευση της επιζήμιας αλιευτικής πρακτικής της αλιείας με τράτα βυθού στις ΜΠΕ.
Η διαβούλευση, της οποίας ηγούνται ο Οργανισμός Θαλάσσιας Διαχείρισης (ΟΘΔ) και η Defra, διαρκεί 12 εβδομάδες από τη Δευτέρα έως την 1η Σεπτεμβρίου.
Τα προτεινόμενα μέτρα θα προστεθούν στα περίπου 18.000 km2 του αγγλικού βυθού που ήδη προστατεύονται από τα αλιευτικά εργαλεία βυθού.
Οι ΜΠΕ είναι περιοχές του ωκεανού που έχουν δημιουργηθεί για να προστατεύουν ενδιαιτήματα και είδη απαραίτητα για υγιή θαλάσσια οικοσυστήματα, επιτρέποντας στην ευάλωτη, σπάνια και σημαντική θαλάσσια ζωή να ανακάμψει από τις επιζήμιες ανθρώπινες δραστηριότητες.
Η αλιεία με τράτα βυθού και άλλες μορφές καταστροφικής αλιείας επιτρέπονται στα ύδατα του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά οι οικολόγοι αγωνίζονται εδώ και καιρό για την πλήρη απαγόρευση σε όλες τις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές.
Υπάρχουν 181 ΜΠΕ, συμπεριλαμβανομένων τριών ιδιαίτερα προστατευόμενων θαλάσσιων περιοχών (HPMA), που καλύπτουν 93.000 km² ή το 40% των αγγλικών υδάτων.
Τα μέτρα αποσκοπούν στην προστασία θαλάσσιων οικοτόπων που κυμαίνονται από υποθαλάσσιες αμμοθίνες έως χαλίκια και λάσπη και υποστηρίζουν σημαντικά θαλάσσια είδη όπως αστακούς, μύδια, μαλακά κοράλλια και λαγγόνα.
Η απαγόρευση της αλιείας με τράτα βυθού σε αυτές τις περιοχές θα μπορούσε να συμβάλει στη διατήρηση της πολύτιμης και σπάνιας θαλάσσιας ζωής και να επιτρέψει στους βυθούς να ανακάμψουν από τις ζημιές που προκαλούν οι καταστροφικές αλιευτικές πρακτικές.
Θα μπορούσε να οδηγήσει σε υγιέστερα θαλάσσια οικοσυστήματα σε όλα τα ύδατα της Αγγλίας, να υποστηρίξει μεγαλύτερη βιοποικιλότητα και να συμβάλει στη διατήρηση της ευάλωτης υποβρύχιας ζωής.
Μεταξύ των προτάσεων περιλαμβάνονται νέα διαχειριστικά μέτρα για την αλιεία σε 42 ΜΠΕ στα αγγλικά ύδατα – απαγόρευση της αλιείας με βυθό σε 41 και απαγόρευση της αλιείας με χρήση παγίδων σε μια συγκεκριμένη περιοχή.
Ο κ. Reed δήλωσε: «Η αλιεία με τράτα βυθού καταστρέφει την πολύτιμη θαλάσσια άγρια ζωή και τα ενδιαιτήματά μας.
«Χωρίς επείγουσα δράση, οι ωκεανοί μας θα καταστραφούν ανεπανόρθωτα – στερώντας από εμάς και τις επόμενες γενιές τη θαλάσσια ζωή από την οποία όλοι απολαμβάνουμε.
«Η κυβέρνηση αναλαμβάνει αποφασιστική δράση για την απαγόρευση της καταστροφικής αλιείας με τράτα βυθού, όπου χρειάζεται».
Η Ariana Densham, επικεφαλής του τμήματος ωκεανών της Greenpeace UK, δήλωσε ότι η διαβούλευση αποτελεί «τελικά την καθυστερημένη ολοκλήρωση μιας διαδικασίας που ξεκίνησε από την προηγούμενη κυβέρνηση» και πρόσθεσε ότι η αλιεία με τράτα βυθού στις προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές είναι «σαν να κατεδαφίζεις εθνικά πάρκα».
Η ίδια δήλωσε: «Η αλιεία των θαλάσσιων πόρων είναι μια από τις μεγαλύτερες και πιο επικίνδυνες δραστηριότητες της ΕΕ: «Η κυβέρνηση θα πρέπει τώρα να ενισχύσει την απαγόρευση ώστε να καλύπτει όλα τα τμήματα των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών μας, καθώς και άλλους τύπους καταστροφικής βιομηχανικής αλιείας, όπως οι υπερσυρόμενες μηχανές και οι ιπτάμενες μηχανές.
«Μόνο αυτό θα διασφαλίσει ότι τα θαλάσσια οικοσυστήματά μας προστατεύονται στην πραγματικότητα – και όχι μόνο στα χαρτιά.
«Ο στόχος για την προστασία τουλάχιστον του 30% των ωκεανών έως το 2030 είναι παγκόσμιος, και ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να κάνει το καθήκον του στην πατρίδα του, έχει επίσης κρίσιμο ρόλο να διαδραματίσει στην προστασία των ανοικτών θαλασσών μακριά από τις ακτές μας».
Ο Τομ Μπρουκ, ειδικός στη διατήρηση των ωκεανών στο WWF, δήλωσε ότι «αν γίνουν σωστά, αυτές οι προστασίες μπορούν να είναι μια νίκη για τους ανθρώπους, τη φύση και το κλίμα» και «αυτό είναι ακριβώς το είδος της ηγεσίας που χρειαζόμαστε αν το Ηνωμένο Βασίλειο πρόκειται να τηρήσει την υπόσχεσή του να προστατεύσει το 30% των ωκεανών μέχρι το 2030».
Η Joan Edwards, διευθύντρια πολιτικής και δημόσιων υποθέσεων του The Wildlife Trusts, ευχήθηκε η διαβούλευση να οδηγήσει στην ταχεία εισαγωγή των μέτρων «ώστε να καταστεί δυνατή η ανάκαμψη αυτών των τόπων, κάτι που θα είναι επωφελές τόσο για τη φύση όσο και για το κλίμα».
Ο εκτελεστικός διευθυντής της Oceana UK, Hugo Tagholm, χαρακτήρισε τις προτάσεις ως «μια χρυσή ευκαιρία για τη διαφύλαξη αυτών των ζωτικών θαλάσσιων καταφυγίων από τις πιο επιζήμιες αλιευτικές πρακτικές».
Και πρόσθεσε: «Εάν αυτές οι απαγορεύσεις σε ολόκληρη την περιοχή εφαρμοστούν πλήρως, αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει μια ανεκτίμητη και επειγόντως αναγκαία σανίδα σωτηρίας για τις θάλασσες της Αγγλίας, οι οποίες είναι τόσο κρίσιμες για την άγρια ζωή και την ανθεκτικότητα του κλίματος».
Η διαβούλευση έρχεται μετά την ταινία Ocean With David Attenborough, που κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους με αφορμή τα 99α γενέθλια του διάσημου φυσιοδίφη και τηλεοπτικού παρουσιαστή τον περασμένο μήνα, και έδειξε νέα πλάνα από ένα δίχτυ τράτας βυθού που ανατινάζει τη λάσπη στον πυθμένα της θάλασσας και μαζεύει αδιακρίτως είδη.
Ο κόσμος θα παρακολουθήσει επίσης τη σύνοδο κορυφής στη Νίκαια για να δει ποιες χώρες θα επικυρώσουν τη Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών για την Ανοιχτή Θάλασσα – ένα σύμφωνο για τη δημιουργία προστατευόμενων περιοχών σε όλα τα διεθνή ύδατα.
Η συνθήκη για τους ωκεανούς, η οποία συμφωνήθηκε από 193 χώρες πριν από δύο χρόνια, δεν θα τεθεί σε ισχύ πριν από την επικύρωση από 60 χώρες, αλλά μόλις οι μισές από αυτές το έχουν κάνει.
Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων που έχουν επικριθεί από περιβαλλοντολόγους επειδή δεν έχει ακόμη επικυρώσει τη συνθήκη ή τουλάχιστον δεν έχει ανακοινώσει χρονοδιάγραμμα για την εισαγωγή της απαιτούμενης νομοθεσίας.
Ερωτηθείσα την περασμένη εβδομάδα αν έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος, η υπουργός φύσης Mary Creagh δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων PA: «Χρειαζόμαστε μια νομοθετική θέση στο χρονοδιάγραμμα του Κοινοβουλίου.
«Οποιαδήποτε διεθνής συνθήκη πρέπει να γίνει από το Υπουργείο Εξωτερικών. Είχαμε συζητήσεις με υπουργούς του Υπουργείου Εξωτερικών.
«Είμαι βέβαιη ότι η συνθήκη θα επικυρωθεί, αλλά θα επικυρωθεί εν ευθέτω χρόνω».
Πηγή: Evening Standard
