Για έκτη συνεχή χρονιά, η Ελλάδα καταγράφει το υψηλότερο στεγαστικό κόστος στην Ευρώπη, επιβεβαιώνοντας μια ζοφερή πρωτιά.
Δημόσιοι υπάλληλοι, γιατροί και εκπαιδευτικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με συνθήκες που δεν τους επιτρέπουν ούτε την κάλυψη των βασικών στεγαστικών τους αναγκών στους τουριστικούς προορισμούς όπου υπηρετούν.
Το πρόβλημα εντείνεται στις Κυκλάδες, όπου το μικρό απόθεμα διαθέσιμων κατοικιών και η έντονη ζήτηση ωθούν τις τιμές στα ύψη.
Σύμφωνα με την πλατφόρμα Indomio, η μέση τιμή ενοικίασης στις Κυκλάδες τον Μάρτιο του 2025 ανήλθε στα 12,62 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, παρουσιάζοντας ελαφρά αύξηση κατά 0,16% σε σχέση με τον Απρίλιο του 2024 (12,60 ευρώ/τ.μ.). Στην τελευταία διετία, το υψηλότερο επίπεδο τιμών σημειώθηκε τον Ιούλιο του 2024 με 13,60 ευρώ/τ.μ., ενώ η χαμηλότερη τιμή καταγράφηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, με 11,82 ευρώ/τ.μ.
Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν την έντονη διακύμανση στην αγορά, αποκαλύπτοντας μια πραγματικότητα δύο ταχυτήτων: από τη μία, νησιά που προσελκύουν επισκέπτες με υψηλή οικονομική επιφάνεια, και από την άλλη, περιοχές που ακόμα προσφέρουν στέγαση σε πιο προσιτές τιμές για τον μέσο πολίτη.
Αναμενόμενα, η Μύκονος παραμένει το ακριβότερο νησί, με τη μέση τιμή ενοικίασης να φτάνει τα 18,33 ευρώ/τ.μ.—δηλαδή πάνω από 1.000 ευρώ για ένα διαμέρισμα 60 τετραγωνικών. Για τους περισσότερους εργαζόμενους και μόνιμους κατοίκους, αυτό το ποσό είναι απαγορευτικό. Η κρίση στέγης στο νησί δεν είναι καινούργια, καθώς το ελάχιστο απόθεμα ακινήτων μακροχρόνιας μίσθωσης έχει σχεδόν εξαντληθεί λόγω της μετατροπής τους σε καταλύματα τύπου Airbnb.
Η Σαντορίνη ακολουθεί με 16,5 ευρώ/τ.μ., ενισχύοντας τη θέση της ως προορισμός υψηλής τουριστικής αξίας. Η στροφή των ιδιοκτητών στη βραχυχρόνια μίσθωση έχει συρρικνώσει αισθητά το διαθέσιμο απόθεμα για μόνιμη κατοικία, με άμεσες κοινωνικές συνέπειες σε βασικούς τομείς όπως η υγεία, η παιδεία και η εστίαση, όπου η έλλειψη προσωπικού γίνεται ολοένα και πιο αισθητή.
Η Πάρος, με την έντονη τουριστική ανάπτυξη των τελευταίων ετών, καταγράφει μέση τιμή 12,97 ευρώ/τ.μ. Στην Κέα (9,05 ευρώ/τ.μ.) και στη Νάξο (9,01 ευρώ/τ.μ.), όπου υπάρχει μακρά παράδοση εξοχικής κατοικίας, παρατηρείται σταδιακή αύξηση λόγω ζήτησης τόσο από εγχώριους όσο και από ξένους επενδυτές. Ακόμη και στη Σύρο, διοικητικό κέντρο του Νοτίου Αιγαίου, οι τιμές πιέζονται ανοδικά, με μέση τιμή 8,72 ευρώ/τ.μ.
Η Άνδρος, λόγω χαμηλότερης τουριστικής πίεσης και μικρότερης διείσδυσης της βραχυχρόνιας μίσθωσης, παραμένει πιο προσιτή, με τιμή 6,93 ευρώ/τ.μ. Ακόμη πιο χαμηλά βρίσκεται η Δρυμαλία, η ενδοχώρα της Νάξου, με 5,99 ευρώ/τ.μ.—μια περιοχή όπου οι ισορροπίες μεταξύ τουριστικής εκμετάλλευσης και στέγασης για μόνιμους κατοίκους διατηρούνται ακόμη.
Στο αντίθετο άκρο, συναντάμε νησιά με περιορισμένη τουριστική ανάπτυξη, όπως η Σέριφος (3,94 ευρώ/τ.μ.) και η Σίφνος (3,66 ευρώ/τ.μ.), τα οποία εξακολουθούν να προσφέρουν πιο οικονομικές επιλογές για τους ντόπιους. Ωστόσο, δεν λείπουν οι ανησυχίες ότι οι τιμές σύντομα θα ακολουθήσουν την ανιούσα.
Την πλέον οικονομική επιλογή στις Κυκλάδες προσφέρει η Κύθνος, με μόλις 1,90 ευρώ/τ.μ. Παρά την εγγύτητά της στην ηπειρωτική χώρα, παραμένει μακριά από το ενδιαφέρον της μαζικής τουριστικής αγοράς. Η σχετική απομόνωση και η περιορισμένη ανάπτυξη διατηρούν τις τιμές χαμηλές—τουλάχιστον προς το παρόν. Εάν όμως υλοποιηθούν οι προγραμματισμένες τουριστικές επενδύσεις και έργα υποδομής, η κατάσταση ενδέχεται να αλλάξει δραστικά.
Η μεγάλη απόκλιση στις τιμές ενοικίασης δεν αφορά μόνο την οικονομία, αλλά αντικατοπτρίζει βαθιές κοινωνικές ανισότητες. Σε αρκετές περιοχές των Κυκλάδων, η στέγη έχει πάψει να είναι βασικό κοινωνικό αγαθό και έχει μετατραπεί σε πολυτελές προϊόν, απρόσιτο για όσους εργάζονται εκεί. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου νοσηλευτές ή δάσκαλοι αναγκάζονται να μετακινούνται καθημερινά από άλλα νησιά, εξαιτίας της έλλειψης διαθέσιμων κατοικιών.
Καθώς πλησιάζει η καλοκαιρινή περίοδος και η τουριστική κίνηση κορυφώνεται, το πρόβλημα της στέγασης αναμένεται να βρεθεί ξανά στο επίκεντρο. Αν δεν ληφθούν άμεσα θεσμικά μέτρα ενίσχυσης της μακροχρόνιας μίσθωσης, ελλοχεύει ο κίνδυνος τα νησιά να καταστούν αποκλειστικά προσβάσιμα στους τουρίστες—όχι όμως σε όσους τα κρατούν ζωντανά όλο τον χρόνο.
Πηγή: newsit.gr
