Αντιμέτωποι με μια δυσάρεστη φορολογική έκπληξη βρίσκονται όσοι κατέχουν χρυσές λίρες Αγγλίας ή άλλα χρυσά νομίσματα και αποφασίζουν να τα πουλήσουν για την κάλυψη τεκμηρίων ή την αγορά ακινήτου.
Η Εφορία αρνείται να αναγνωρίσει τα εισπραχθέντα ποσά εάν ο κάτοχος δεν μπορεί να αποδείξει εγγράφως τον χρόνο απόκτησης, τον τρόπο περιέλευσης και το αρχικό κόστος αγοράς τους.
Γιατί δεν αρκεί η βεβαίωση της Τράπεζας της Ελλάδος
Ακόμη και αν η πώληση πραγματοποιηθεί μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος με όλα τα επίσημα παραστατικά, η βεβαίωση αυτή πιστοποιεί μόνο την είσπραξη του τιμήματος και όχι την προέλευση των νομισμάτων.
Ο κανόνας του άρθρου 34: Σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (Ν. 4172/2013), για την κάλυψη τεκμηρίων απαιτείται η αφαίρεση του αρχικού κόστους απόκτησης από το τίμημα πώλησης.
Το πρόβλημα των οικογενειακών κειμηλίων: Χιλιάδες πολίτες διατηρούν λίρες που αποκτήθηκαν πριν από δεκαετίες ή δωρήθηκαν άτυπα από συγγενείς, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αρχικές αποδείξεις αγοράς.
Περίπτωση-σοκ: Φόρος 9.000 ευρώ για 50 χρυσές λίρες
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση φορολογουμένου από την Καλαμάτα που ρευστοποίησε 50 χρυσές λίρες στην Τράπεζα της Ελλάδος έναντι 31.248,08 ευρώ για αγορά ακινήτου.
Παρά την προσκόμιση του τραπεζικού παραστατικού, η ΔΟΥ Καλαμάτας και στη συνέχεια η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ (Απόφαση 3757/2026) απέρριψαν το ποσό, επιβάλλοντας φόρο 8.986,98 ευρώ, καθώς δεν αποδείχθηκε ο χρόνος και το κόστος απόκτησης των νομισμάτων.
