Η ηχηρή ήττα του Ντόναλντ Τραμπ στις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές αποτελεί μια απολύτως ξεκάθαρη τιμωρία, την οποία του επιφύλαξαν οι ίδιοι οι Αμερικανοί πολίτες.
Της Γαλάτως Αλεξανδράκη, Ευρωβουλευτή ECR
Ο Αμερικανός Πρόεδρος πλήρωσε ακριβά την εμμονική και πολεμοχαρή τακτική του στη Μέση Ανατολή, καθώς και την απροκάλυπτη πρόθεσή του να συντηρεί επ’ αόριστον τις πολεμικές εστίες διεθνώς. Αυτή η αμετανόητη τακτική οδήγησε σε τρομακτικές αυξήσεις στο κόστος της ενέργειας, εξανεμίζοντας τα εισοδήματα των νοικοκυριών και προκαλώντας την οργή των καταναλωτών.
Η ελεύθερη πτώση του είχε ήδη τροχιοδρομηθεί με την προκλητική παρέμβαση στη Βενεζουέλα, τις επικίνδυνες απειλές περί προσαρτήσεως της Γροιλανδίας και κυρίως, με την εμπλοκή στο Ιράν. Εκεί ακριβώς γκρέμισε κάθε ίχνος αποδοχής που είχε χτίσει τα προηγούμενα χρόνια, ενώ η αλαζονική διατάραξη των σχέσεών του με τον Ίλον Μασκ του στέρησε το ισχυρότερο επικοινωνιακό του έρεισμα, αφήνοντάς τον εκτεθειμένο απέναντι στο σύνολο των αμερικανικών ΜΜΕ.
Για εμάς στην Ελληνική Λύση και την ευρωομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (ECR), ο παραλληλισμός με τα καθ’ ημάς είναι οργιστικά προφανής:
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ακολουθώντας μια εξίσου αλλοπρόσαλλη πολιτική, επιλέγει να στηρίζει τυφλά και ανεπιφύλακτα την καταστροφική γραμμή για τη συνέχιση του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας. Το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής είναι η εκτόξευση της ακρίβειας και του κόστους διαβίωσης σε δυσθεώρητα ύψη, γονατίζοντας την ελληνική κοινωνία, τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους και τους βιοπαλαιστές της πατρίδας μας.
Αυτή η τυφλή εμμονή φέρνει τον κ. Μητσοτάκη ακριβώς στο ίδιο κατώφλι: Αυτό της πλήρους απαξίωσης και της εξόδου από την εξουσία.
Υπάρχει όμως μια κρίσιμη διαφορά. Ο Τραμπ δεν νοιάζεται για τις προεδρικές εκλογές του ’28, καθώς συνταγματικά δεν μπορεί να διεκδικήσει εκ νέου την προεδρία. Ο κ. Μητσοτάκης όμως σχεδιάζει απρόκλητα μια τρίτη θητεία.
Η ελληνική κοινωνία οφείλει να του κόψει τον δρόμο και να διασφαλίσει ότι δεν θα τα καταφέρει.
Το ευρωπαϊκό αδιέξοδο και οι εθνικοί κίνδυνοι
Το ακόμα πιο επικίνδυνο σενάριο αφορά την επόμενη μέρα στη διεθνή σκακιέρα. Με τον εγωισμό του βαριά πληγωμένο, ο Τραμπ είναι ικανός για αψυχολόγητες, εκδικητικές ενέργειες, βάζοντας στο στόχαστρο όσους αντιπαθεί, με την ελληνική κυβέρνηση να περιλαμβάνεται ψηλά στη σχετική λίστα. Στο πλαίσιο αυτό, δεν θα διστάσει να σιγοντάρει τις απαράδεκτες και αναθεωρητικές διεκδικήσεις της Τουρκίας και του Ερντογάν σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στο Αιγαίο. Τότε ο ασκός του Αιόλου θα έχει ανοίξει και η σημερινή ενδοτική ηγεσία είναι πολύ λίγη για να τον κλείσει.
Παράλληλα, η ίδια η γραφειοκρατία των Βρυξελλών φέρει τεράστια ευθύνη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνείται να αντιληφθεί ότι η επιβολή κυρώσεων χωρίς στρατηγικό σχέδιο ειρήνευσης πλήττει πρωτίστως τους ευρωπαίους πολίτες και όχι τους αντιπάλους της.
Η εμμονή σε μια «πράσινη μεταβάση» εξπρές και σε πολεμικούς προϋπολογισμούς αποδιοργανώνει τον πρωτογενή τομέα, διαλύει την κτηνοτροφία και την παραγωγή και μετατρέπει την Ευρώπη σε οικονομικό και γεωπολιτικό ουραγό.
Ως Ελληνική Λύση και ECR, επιμένουμε:
1. Άμεση αλλαγή πλεύσης στην εξωτερική πολιτική, με γνώμονα αποκλειστικά το εθνικό συμφέρον και την προστασία των συνόρων μας.
2. Παύση της πολεμικής υστερίας και εστίαση στην ειρήνη και την ενεργειακή αυτονομία.
3. Ουσιαστική στήριξη των παραγωγών και της ελληνικής περιφέρειας απέναντι στην αδικαιολόγητη ακρίβεια που επιβάλλουν οι ελίτ των Αθηνών και των Βρυξελλών.
Article paid by ECR group “Political advertisement” MEP Galato Alexandraki, Member of the European Parliament for the ECR Group. This political statement relates to her work in the European Parliament.
https://www.focusfm.gr/wp-content/uploads/2026/06/Draft-Transparency-Notice-2.pdf
