Ενώ, η εκρηκτική άνοδος των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου αποτέλεσε εξωτερικό σοκ για όλο τον πλανήτη, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δεν μπορεί παρά να κατηγορήσει τον εαυτό του. Οι δασμοί που επέβαλε, και ακόμη περισσότερο οι συνέπειες του πολέμου του κατά του Ιράν, πλήττουν σοβαρά τους Αμερικανούς καταναλωτές, οι οποίοι είναι εξαιρετικά δυσαρεστημένοι με τις τιμές και τον πληθωρισμό και είναι πιθανό να ψηφίσουν ανάλογα στις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου.
Οι δημοσκοπήσεις υποδεικνύουν ότι οι Ρεπουμπλικάνοι του Τραμπ είναι σχεδόν βέβαιο πως θα χάσουν τη μικρή πλειοψηφία που κατέχουν στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το αν οι Δημοκρατικοί θα καταφέρουν να κερδίσουν και τη Γερουσία, όπου διακυβεύονται μόνο 35 από τις 100 έδρες, παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα. Αν και οι Δημοκρατικοί έχουν πιθανότητες περίπου 60% να εξασφαλίσουν τουλάχιστον 51 έδρες, ένας από τους γερουσιαστές τους, ο Τζον Φέτερμαν από την Πενσυλβάνια, ενδέχεται να προσχωρήσει στους Ρεπουμπλικάνους, στερώντας ενδεχομένως την πλειοψηφία από το κόμμα του.
Δεδομένου ότι για οποιαδήποτε νομοθετική αλλαγή απαιτείται η έγκριση και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου, η πιθανή πλειοψηφία των Δημοκρατικών στη Βουλή θα αρκούσε για να καταστήσει τον Τραμπ «πολιτικά παράλυτο», όσον αφορά το νομοθετικό έργο για τα δύο εναπομείναντα έτη της τελευταίας του θητείας, όπως συνέβη και με τους περισσότερους πρόσφατους προέδρους των ΗΠΑ. Αναμένεται έντονη αναταραχή, καθώς οι Δημοκρατικοί θα αξιοποιήσουν την πλειοψηφία τους στο ένα (ή και στα δύο) σώματα του Κογκρέσου για να εκδώσουν κλητεύσεις προς συμμάχους του Τραμπ, ζητώντας καταθέσεις σχετικά με ζητήματα διαφθοράς.
Αν και ο Τραμπ δεν θα είναι σε θέση να περάσει αμφιλεγόμενα νομοσχέδια από το Κογκρέσο, θα διατηρεί το δικαίωμα άσκησης βέτο σε οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία των Δημοκρατικών, ακόμη και στην περίπτωση που εκείνοι ελέγχουν και τα δύο σώματα του Κογκρέσου.
Εκτιμούμε ότι και τα δύο κόμματα θα αυξήσουν το ανώτατο όριο χρέους όποτε χρειαστεί, προκειμένου να αποφευχθούν παρατεταμένες αναστολές λειτουργίας της ομοσπονδιακής κυβέρνησης (government shutdowns). Ωστόσο, το πολιτικό αδιέξοδο θα εμποδίσει τη λήψη νέων μέτρων δημοσιονομικής τόνωσης. Σε συνδυασμό με την πιθανή επιβράδυνση των επενδύσεων και τις αρνητικές επιπτώσεις από τους αυστηρούς περιορισμούς στη μετανάστευση, οι παράγοντες αυτοί θα περιορίσουν τον ρυθμό ανάπτυξης του αμερικανικού ΑΕΠ, οδηγώντας τον σε επίπεδα περίπου 1,5% έως το 2028.
Ο Τραμπ που θα βρίσκεται στην τελευταία διετία της θητείας του, θα εξακολουθεί να κατέχει το αξίωμα του αρχιστράτηγου των ενόπλων δυνάμεων και καθώς πρόκειται για ένα πρόσωπο που επιζητά διαρκώς την προσοχή και στερείται μιας συνεπούς μακροπρόθεσμης στρατηγικής, ενδέχεται να είναι ακόμη πιο πρόθυμος να εμπλακεί σε επικίνδυνες γεωπολιτικές περιπέτειες. Αν και το Κογκρέσο πιθανότατα δεν θα του εγκρίνει τα κονδύλια για μια δαπανηρή επιχείρηση, όπως, για παράδειγμα, ένας πόλεμος με το Ιράν, η Κούβα ίσως έχει λόγους να ανησυχεί.
Ακόμη χειρότερα, ενδέχεται να επιχειρήσει να πιέσει την Ουκρανία να υποκύψει de facto στις ρωσικές απαιτήσεις, προκειμένου να προωθήσει τα επιχειρηματικά του συμφέροντα και να παρουσιάσει τον εαυτό του ως ειρηνοποιό. Εκτιμούμε ότι η Ευρώπη, με επικεφαλής τη Γερμανία, θα ενίσχυε τη στήριξή της προς την Ουκρανία, εάν αυτό κρινόταν απαραίτητο. Ωστόσο, δεν μπορεί να υποκαταστήσει πλήρως τις δυνατότητες των ΗΠΑ όσον αφορά τις πληροφορίες, την πρόσβαση σε δορυφορικά δεδομένα και τους πυραύλους αναχαίτισης που έχει ανάγκη το Κίεβο.
Μια στροφή του Τραμπ εναντίον της Ουκρανίας θα αύξανε τον κίνδυνο να καταρρεύσει τελικά η ανθεκτικότητα της χώρας, προτού η αναπόφευκτη επιδείνωση της ρωσικής οικονομίας αναγκάσει τον Πούτιν να τερματίσει τη σύγκρουση. Μια ρωσική νίκη θα αποτελούσε εφιαλτικό σενάριο για την Ευρώπη, με πιθανή εκδήλωση ενός τεράστιου κύματος προσφύγων και την ανάγκη για ακόμη μεγαλύτερες αμυντικές δαπάνες με στόχο την αποτροπή της ρωσικής επιθετικότητας, ενώ παράλληλα θα ενίσχυε τις φιλορωσικές πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη. Ωστόσο, η επιρροή του Τραμπ στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι πιθανό να εξασθενήσει μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.
Οι περισσότεροι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο, καθώς και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, δεν φαίνεται να συμμερίζονται τις εμφανείς συμπάθειες του Τραμπ προς τον Πούτιν. Αυτό μπορεί να συμβάλει στον περιορισμό του κινδύνου να επιχειρήσει ο Τραμπ να επιβάλει μια απαράδεκτη συμφωνία στην Ουκρανία.
