Οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου, με σημαντική υποστήριξη από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, συνεχίζουν να μεταφέρουν αργό πετρέλαιο μέσω του Στενού του Ορμούζ, ουσιαστικά υπό το βλέμμα του Ιράν.
Όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το αμερικανικό CNN, οι ροές αργού και πετρελαϊκών προϊόντων από το κρίσιμο αυτό θαλάσσιο πέρασμα ανήλθαν κατά μέσο όρο σε 13,1 εκατ. βαρέλια ημερησίως την περασμένη εβδομάδα, σύμφωνα με την Kpler, εταιρεία παρακολούθησης θαλάσσιων μεταφορών. Πρόκειται για σχεδόν το 80% των 17,1 εκατ. βαρελιών ημερησίως που διέρχονταν από τα Στενά πριν από την έναρξη του πολέμου.
Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η εικόνα αν συνυπολογιστούν οι συνολικές ροές αργού από τη Μέση Ανατολή, τόσο μέσω του Ορμούζ όσο και από εναλλακτικές διαδρομές. Σύμφωνα με τη JPMorgan, έχουν επανέλθει στο 98% των προπολεμικών επιπέδων.
“Με δεδομένο τον τόσο μεγάλο όγκο πετρελαίου που διέρχεται από τα Στενά, είναι σαφές ότι το Ιράν χάνει την επιρροή του σε αυτά”, δήλωσε στο CNN ο Matt Smith, διευθυντής έρευνας εμπορευμάτων στην Kpler.
Η εξέλιξη αυτή αποτελεί αποτέλεσμα μιας σύνθετης επιχείρησης, στην οποία περιλαμβάνονται μεταφορές δεξαμενόπλοιων με στρατιωτική συνοδεία, αλλά και διακριτικές, λεγόμενες “σκοτεινές” διελεύσεις από τα Στενά. Η πρακτική αυτή έχει συμβάλει στην αποκατάσταση σημαντικού μέρους των ροών πετρελαίου από τους παραγωγούς της Μέσης Ανατολής τους τελευταίους μήνες.
Στις αυξημένες διελεύσεις από τα Στενά προστέθηκε πρόσφατα και η επιστροφή ποσοτήτων σαουδαραβικού πετρελαίου, οι οποίες προηγουμένως διοχετεύονταν κυρίως μέσω της Ερυθράς Θάλασσας. Η αλλαγή αυτή σημειώθηκε μετά την επίθεση των Χούθι, συμμάχων του Ιράν, σε σημαντικό πετρελαιαγωγό της Σαουδικής Αραβίας νωρίτερα αυτόν τον μήνα.
Πόσο μπορεί να διαρκέσει η ισορροπία;
Σύμφωνα με το CNN, το κρίσιμο ερώτημα είναι πόσο μπορεί να διατηρηθεί η σημερινή κατάσταση. Ο αμερικανικός στρατός διαθέτει σημαντικούς πόρους στην περιοχή προκειμένου να διασφαλίσει τη ροή του πετρελαίου, την ώρα που τα παγκόσμια αποθέματα συνεχίζουν να μειώνονται προς επίπεδα που προσεγγίζουν τα χαμηλά όρια λειτουργικής επάρκειας και οι τιμές των καυσίμων παραμένουν σε επίπεδα ρεκόρ ή κοντά σε αυτά.
Την ίδια ώρα, το Ιράν, έχοντας περιοριστεί σημαντικά από τις εξελίξεις, αρχίζει να αντιδρά.
