Η ασφάλεια των πολιτών αποτελεί τον αδιαπραγμάτευτο πυρήνα του κοινωνικού συμβολαίου. Όταν το ίδιο το κράτος αδυνατεί να εγγυηθεί το αυτονόητο, η εκάστοτε πολιτική ηγεσία οφείλει να δώσει άμεσα εξηγήσεις, έτσι πιστεύει το Voicenews! Η πρόσφατη υπόθεση με την απόπειρα βιασμού στην καρδιά της πρωτεύουσας έγινε ο καθρέφτης μιας βαθιάς θεσμικής κατάρρευσης που εκθέτει τους κυβερνητικούς χειρισμούς στους τομείς της δημόσιας τάξης και της απονομής δικαιοσύνης.
Στις 2 Ιουνίου στην οδό Μενάνδρου καταγράφηκε ένα περιστατικό που αναδεικνύει την ανεπάρκεια του συστήματος προστασίας. Υπήκοος του Σουδάν, λαθρομετανάστης, εισέβαλε σε επιχείρηση και εγκλώβισε μια γυναίκα με σκοπό τον βιασμό. Η συνέχεια της δράσης του περιλάμβανε την εισβολή σε πολυκλινική της περιοχής με την απειλή μαχαιριού, γεγονός που προκάλεσε πανικό μέχρι την τελική σύλληψή του.
Το νομικό ζήτημα όμως εντοπίζεται στην απόφαση που ακολούθησε. Ο δράστης δεν κρίθηκε προφυλακιστέος. Αντί για τον εγκλεισμό του, επιβλήθηκαν περιοριστικοί όροι εμφάνισης στο αστυνομικό τμήμα και απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα. Αυτή η εξέλιξη γεννά σοβαρά ερωτήματα για τα κριτήρια με τα οποία αξιολογείται η πραγματική επικινδυνότητα ενός ατόμου από τους θεσμούς.
Η πρακτική εφαρμογή αυτών των μέτρων αποδείχθηκε επικίνδυνα διάτρητη.
Λίγα εικοσιτετράωρα μετά την επίθεση, η παθούσα αντίκρισε τον δράστη να κυκλοφορεί ελεύθερος σε ελάχιστη απόσταση από τον χώρο της. Η νομική εντολή για μη προσέγγιση του θύματος κατέρρευσε στην πράξη.
Η συγκεκριμένη εικόνα αποτελεί την επιτομή της κρατικής αδιαφορίας απέναντι στα θύματα, τα οποία καλούνται να διαχειριστούν τον ψυχολογικό αντίκτυπο βλέποντας τον θύτη τους να επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος. Η πολιτεία οφείλει να εξηγήσει στους πολίτες πώς ακριβώς διασφαλίζει την ακεραιότητά τους όταν οι νόμοι ακυρώνονται στο πεζοδρόμιο.
Το ζήτημα λαμβάνει ευρύτερες διαστάσεις ευθυνών όταν εξετάζεται το ποινικό παρελθόν του συγκεκριμένου ατόμου.
Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν πως απασχολεί τις διωκτικές αρχές από το 2021 για σωρεία αδικημάτων, συμπεριλαμβανομένων ληστειών και προηγούμενων προσβολών γενετήσιας αξιοπρέπειας. Το ερώτημα που προκύπτει αμείλικτο προς τα αρμόδια υπουργεία είναι γιατί ένας κατ εξακολούθηση παραβάτης παραμένει ανενόχλητος στη χώρα.
Η απάντηση αποκαλύπτει μια πρωτοφανή νομική αγκύλωση. Οι εκκρεμείς δικαστικές διαδικασίες, αντί να επιταχύνουν την οριστική απομάκρυνσή του, λειτουργούν ως νομική ασπίδα, επιβάλλοντας την παραμονή του στην Ελλάδα. Το νομοθετικό πλαίσιο, αντί να προστατεύει την κοινωνία, εγκλωβίζει τον κρατικό μηχανισμό και παρέχει άτυπη ασυλία στους υποτρόπους, αφήνοντάς τους ελεύθερους με ένα μαχαίρι στο χέρι.
Δεν ξέρουμε αν και σε εσάς έρχεται στο νου αυτό που έγινε στη Γαλλία.
