Η πρόσφατη επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα λειτούργησε ως μια ηχηρή υπενθύμιση των γεωπολιτικών αδιεξόδων της Τουρκίας. Η κατηγορηματική δέσμευση του Γάλλου Προέδρου με το λακωνικό πλην σαφέστατο «Θα είμαστε εδώ», φαίνεται πως χτύπησε το «ευαίσθητο νεύρο» της Άγκυρας, η οποία βλέπει τα επεκτατικά της αφηγήματα να προσκρούουν σε ένα συμπαγές ευρωπαϊκό μέτωπο.
Η Ρητορική της Οργής: Όταν η Ενόχληση Βαφτίζεται «Πρόκληση»
Η αντίδραση του ελεγχόμενου τουρκικού Τύπου υπήρξε αναμενόμενα οξεία, αποκαλύπτοντας τον εκνευρισμό που επικρατεί στα κέντρα λήψης αποφάσεων της γείτονος. Αντί για μια ψύχραιμη διπλωματική αποτίμηση, είδαμε:
Επίθεση κατά της λογικής: Η εφημερίδα Sözcü επιχείρησε να αντιστρέψει την πραγματικότητα, βαφτίζοντας τη στήριξη στο Διεθνές Δίκαιο ως «πρόκληση».
Προσωπικές ύβρεις: Η Yeni Şafak κατέφυγε σε απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς περί «φθηνού ηρωισμού», αδυνατώντας να χωνέψει το βάρος της στρατηγικής σχέσης Παρισιού-Αθήνας.
Θυματοποίηση: Μέσα όπως το Haber7 παρουσίασαν την Τουρκία ως «στοχοποιημένη», αγνοώντας επιδεκτικά ότι η γαλλική στάση αποτελεί απάντηση στη δική τους αναθεωρητική ρητορική.
Ο Φόβος της Γαλλικής Παρουσίας και το «Τείχος» της Μεσογείου
Αυτό που πραγματικά φαίνεται να θορυβεί την Τουρκία δεν είναι μόνο τα λόγια, αλλά οι πράξεις. Η στρατηγική εμβάθυνση της παρουσίας της Γαλλίας στην Ανατολική Μεσόγειο, με επίκεντρο την Κύπρο και τις συζητήσεις για μόνιμη στρατιωτική παρουσία (συμφωνίες τύπου SOFA), δημιουργεί ένα ανάχωμα που η Άγκυρα δυσκολεύεται να παρακάμψει.
Η προσπάθεια της Τουρκίας να παρουσιάσει τις αμυντικές συνεργασίες της Ελλάδας και της Κύπρου με δυνάμεις όπως η Γαλλία, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ως «πηγή έντασης», αποτελεί μια κλασική τακτική μετάθεσης ευθυνών. Στην πραγματικότητα, η Άγκυρα αντιλαμβάνεται ότι ο δρόμος για τις μονομερείς διεκδικήσεις κλείνει οριστικά, καθώς η Ανατολική Μεσόγειος παύει να είναι μια περιοχή όπου η ισχύς υπερέχει του δικαίου.
Πηγή: VoiceNews.gr
