Με μια κυνική δήλωση, που αποτυπώνει με απόλυτη σαφήνεια τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη της κυβέρνησης για τη δημόσια εκπαίδευση, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης υπερασπίστηκε τη μαζική διαγραφή 308.605 φοιτητών, δηλώνοντας ότι «η φοιτητική ιδιότητα δεν ισχύει εφ’ όρου ζωής». Στην πράξη, πρόκειται για μια ωμή πολιτική επιλογή κοινωνικού αποκλεισμού, που τιμωρεί τη φτώχεια, την εργασία και τις ανισότητες.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει ως «εκσυγχρονισμό» τη διαγραφή φοιτητών που το ίδιο το κράτος εγκατέλειψε. Φοιτητές που αναγκάστηκαν να δουλέψουν για να επιβιώσουν, που δεν είχαν στέγη, που δεν είχαν πρόσβαση σε φοιτητική μέριμνα, που πάλεψαν με προβλήματα υγείας ή οικογενειακές υποχρεώσεις, αντιμετωπίζονται σήμερα ως «βάρος» που πρέπει να εξαφανιστεί από τα μητρώα.
Αντί να ενισχυθούν τα πανεπιστήμια με προσωπικό, υποδομές και κοινωνική στήριξη, η κυβέρνηση επιλέγει τη λογιστική λύση: διαγράφει τους φοιτητές για να βελτιώσει τους δείκτες. Δεν λύνει το πρόβλημα· το σβήνει. Δεν αναβαθμίζει τις σπουδές· καθαρίζει στατιστικά την εικόνα.
Οι αναφορές σε «δεύτερες ευκαιρίες» συνιστούν πολιτικό εμπαιγμό. Όταν έχει προηγηθεί δεκαετής υποχρηματοδότηση, όταν δεν υπάρχουν πραγματικές διευκολύνσεις για εργαζόμενους φοιτητές, όταν οι κοινωνικές ανισότητες βαθαίνουν, τότε οι διαγραφές δεν είναι ουδέτερο διοικητικό μέτρο· είναι ταξική πολιτική.
Στο ίδιο δόγμα εντάσσεται και η επίδειξη πυγμής στις φοιτητικές εστίες, με την κυβέρνηση να πανηγυρίζει για αστυνομικές επιχειρήσεις σε χώρους που εγκατέλειψε επί χρόνια. Η επίκληση της «νομιμότητας» λειτουργεί ως φύλλο συκής για να κρυφτεί η πλήρης απουσία πολιτικής φοιτητικής μέριμνας.
Ακόμη και οι κοινωνικές εξαγγελίες, όπως το πρόγραμμα Πρώιμης Παιδικής Παρέμβασης, εντάσσονται σε ένα μοντέλο επιδομάτων και vouchers, που μεταφέρει την ευθύνη από το κράτος στην οικογένεια και από το δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα.
Το μήνυμα της κυβέρνησης είναι σαφές και αδιαμφισβήτητο:
το Πανεπιστήμιο δεν είναι για όλους. Είναι για όσους αντέχουν οικονομικά, για όσους δεν εργάζονται, για όσους δεν «καθυστερούν». Οι υπόλοιποι διαγράφονται.
Πρόκειται για μια βαθιά αντικοινωνική επιλογή, που υποβαθμίζει τον δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης και μετατρέπει το δικαίωμα στη μόρφωση σε φίλτρο αποκλεισμού.
Πηγή: VoiceNews.gr
