Για χρόνια, οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης παρουσίαζαν ως ύψιστο στόχο την τεχνητή γενική νοημοσύνη (AGI), δηλαδή τη δημιουργία συστημάτων ικανών να φτάσουν ή να ξεπεράσουν τις ανθρώπινες γνωστικές δυνατότητες. Με βάση αυτή τη φιλοδοξία, επενδύθηκαν τεράστια κεφάλαια σε υποδομές, κέντρα δεδομένων και υπολογιστική ισχύ. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια σαφής μετατόπιση: κορυφαία στελέχη της βιομηχανίας αρχίζουν να απομακρύνονται από τον όρο AGI ή να τον υποβαθμίζουν ως ασαφή, ξεπερασμένο ή παραπλανητικό.
Διευθύνοντες σύμβουλοι και ανώτατα στελέχη μεγάλων εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης αμφισβητούν πλέον ανοιχτά τη χρησιμότητα και τη ρεαλιστικότητα της AGI, ενώ ορισμένοι χαρακτηρίζουν τις σχετικές διακηρύξεις προϊόν μάρκετινγκ ή τεχνητών ορισμών. Αντί για γενική νοημοσύνη, η ρητορική μετατοπίζεται προς πιο περιορισμένους και πρακτικούς στόχους, όπως η αυτοματοποιημένη έρευνα ή εξειδικευμένες εφαρμογές.
Παράλληλα, ενισχύονται οι φωνές που υποστηρίζουν ότι τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, πάνω στα οποία βασίζεται η σημερινή ανάπτυξη της ΤΝ, έχουν θεμελιώδεις περιορισμούς. Ερευνητές και μελέτες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η απλή κλιμάκωση αυτών των μοντέλων δεν οδηγεί σε πραγματική γενική νοημοσύνη και ότι φαινόμενα όπως η «αλυσιδωτή συλλογιστική» αποτελούν περισσότερο ψευδαίσθηση παρά ένδειξη βαθιάς κατανόησης. Έτσι, η AGI δεν εμφανίζεται απλώς ως δύσκολος στόχος στον ορισμό, αλλά ως κάτι που ενδέχεται να μην είναι εφικτό με την κυρίαρχη τεχνολογική προσέγγιση.
Πηγή: VoiceNews.gr
